Γη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση , αναζήτηση
Αυτό το άρθρο είναι για τον πλανήτη. Για άλλες χρήσεις, δείτε τη Γη (αποσαφήνιση) .
Γη Αστρονομικό σύμβολο της Γης
Ένα πλανητικό δίσκο του λευκού σχηματισμοί σύννεφων, καφέ και πράσινο μάζες γης, και σκούρο μπλε των ωκεανών κατά ένα μαύρο φόντο. Της αραβικής χερσονήσου, την Αφρική και η Μαδαγασκάρη βρίσκεται στο πάνω μισό του δίσκου, ενώ η Ανταρκτική είναι στο κάτω μέρος.
" The Blue Marble "φωτογραφία της Γης,
λαμβάνεται από το Apollo 17
Ονομασίες
Προφορά Ακούω i / ɜr θ /
Επίθετο επίγεια , tellurian , τελλουρικό , Terran , επίγεια .
Εποχή J2000.0 [σημείωση 1]
Αφήλιο 152.098.232 χιλιόμετρα
1.01671388 ΑΕ [σημείωση 2]
Περιήλιο 147.098.290 χιλιόμετρα
0.98329134 ΑΕ [σημείωση 2]
Ημι-σημαντικός άξονας 149.598.261 χιλιόμετρα
1.00000261 ΑΕ [1]
Εκκεντρικότητα 0.01671123 [1]
Τροχιακή περίοδος 365,256363004 ημέρες [2]
1,000017421 yr
Μέση Ταχύτητα Τροχιάς 29,78 χιλιόμετρα / s [3]
107.200 χλμ/ώρα
Μέση ανωμαλία 357,51716 ° [3]
Κλίση 7,155 ° έως Κυρ. s ' Ισημερινό
1,57869 ° [4] για αεροπλάνο αμετάβλητη
Μήκος του ανερχόμενου σημείου 348,73936 ° [3] [σημείωση 3]
Όρισμα του περιηλίου 114,20783 ° [3] [σημείωση 4]
Δορυφόροι 1 (η Σελήνη )
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ημιάξονας 6,371.0 χιλιόμετρα [5]
Ισημερινή ακτίνα 6,378.1 χιλιόμετρα [6]
Πολικό ακτίνα 6,356.8 χιλιόμετρα [7]
Flattening 0.0033528 [6]
Περιφέρεια 40,075.016 km ( ισημερινή ) [8]
40,008.00 km ( μεσημβρινή ) [9]
Έκταση 510.072.000 χιλιόμετρα 2 [10] [11] [σημείωση 5]

148.940.000 χιλιόμετρα 2 γης (29,2%)

361.132.000 χιλιόμετρα 2 νερό (70,8%)
Τόμος 1,08321 × 10 12 km 3 [3]
Μάζα 5,9736 × 10 24 kg [3]
Η μέση πυκνότητα 5,515 g / cm 3 [3]
Ισημερινή βαρύτητα επιφάνειας 9.780327 m / s 2 [12]
0,99732 g
Ταχύτητα διαφυγής 11,186 χιλιόμετρα / s [3]
Αστρονομική περιστροφή
περιόδου 		0.99726968 δ [13]
23 h 56 m 4,100 s
Ισημερινή ταχύτητα περιστροφής 1,674.4 km / h (465,1 m / s) [14]
Αξονική κλίση 23 ° 26'21 "0,4119 [2]
Albedo 0.367 ( γεωμετρικού ) [3]
0.306 ( Bond ) [3]
Επιφανειακή θερμοκρασία.
    Kelvin
    Κελσίου
min μέση max
184 K [15] 287,2 K [16] 331 K [17]
-89,2 ° C 14 ° C 57,8 ° C
Ατμόσφαιρα
Επιφανειακή πίεση 101,325 kPa ( MSL )
Σύνθεση 78,08% σε άζωτο (N 2) [3]
20,95% οξυγόνο (O 2)
0,93% το αργό
0,038% του διοξειδίου του άνθρακα
Περίπου το 1% υδρατμών (ποικίλλει ανάλογα με το κλίμα )

Γη (ή τη Γη), είναι ο τρίτος πλανήτης από τον Κυρ. και το πυκνότερο και πέμπτη σε μέγεθος από τους οκτώ πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος . Είναι επίσης ο μεγαλύτερος του Ηλιακού Συστήματος τέσσερις γήινους πλανήτες . Είναι μερικές φορές αναφέρεται ως το Παγκόσμιο , ο «Γαλάζιος πλανήτης», είτε με το όνομά της Λατινικής, Terra . [σημείωση 6] [σημείωση 7]

Αρχική σελίδα για τα εκατομμύρια των ειδών συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων , η Γη είναι σήμερα το μοναδικό αστρονομικό όργανο όπου η ζωή είναι γνωστό ότι υπάρχει. [18] Ο πλανήτης σχηματίστηκε 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, και η ζωή εμφανίστηκε στην επιφάνεια του εντός δισεκατομμύρια χρόνια. [19] γήινη βιόσφαιρα έχει μεταβάλλονται σημαντικά την ατμόσφαιρα και άλλες αβιοτικές συνθήκες του πλανήτη, καθιστώντας δυνατή την εξάπλωση των αερόβιων οργανισμών καθώς και το σχηματισμό του στρώματος του όζοντος που, σε συνδυασμό με το γήινο μαγνητικό πεδίο , εμποδίζει τις βλαβερές ηλιακή ακτινοβολία , η οποία επιτρέπει τη ζωή στη γη. [20] The σωματική ιδιότητες της Γης , καθώς και της γεωλογικής και την τροχιά, έχει ιστορία επέτρεψαν τη ζωή να επιμείνουν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ο πλανήτης αναμένεται να συνεχίσει να στηρίζει τη ζωή για τουλάχιστον άλλα 500 εκατομμύρια χρόνια. [21] [22]

Γης εξωτερική επιφάνεια διαιρείται σε αρκετά στέρεα τμήματα, ή τεκτονικές πλάκες , που μεταναστεύουν πέρα από την επιφάνεια πάνω από περιόδους πολλών εκατομμυρίων ετών . Περίπου το 71% της επιφάνειας καλύπτεται από ωκεανούς αλμυρό νερό, το υπόλοιπο αποτελείται από τις ηπείρους και τα νησιά που έχουν από κοινού πολλές λίμνες και άλλες πηγές νερού που συμβάλλουν στην υδρόσφαιρα . Το υγρό νερό, που απαιτούνται για όλες τις γνωστές ζωή, δεν είναι γνωστό ότι υπάρχουν στην ισορροπία σε άλλες πλανήτη επιφάνεια οποιουδήποτε. [σημείωση 8] Γης πόλοι είναι ως επί το πλείστον καλύπτονται με συμπαγή πάγο ( Ανταρκτική στρώμα πάγου ) ή του θαλάσσιου πάγου ( Αρκτική κάλυμμα πάγου ). του πλανήτη εσωτερικό παραμένει ενεργή, με ένα παχύ στρώμα σχετικά στερεά μανδύα , ένα υγρό εξωτερικό πυρήνα ο οποίος παράγει ένα μαγνητικό πεδίο, και ένα στερεό σίδηρο εσωτερικό πυρήνα .

Γης αλληλεπιδρά με άλλα αντικείμενα στο χώρο, ειδικά του Ήλιου και της Σελήνης . Επί του παρόντος, η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο μια φορά κάθε 366,26 φορές περιστρέφεται γύρω από τον άξονα δικό του, η οποία είναι ίση με 365,26 ηλιακές ημέρες , ή ένα αστρικό έτος . [σημείωση 9] Γης άξονα της περιστροφής είναι κλίση 23,4 ° μακριά από την κάθετο της της τροχιακό επίπεδο , παράγοντας εποχιακές διακυμάνσεις του πλανήτη στην επιφάνεια της με μια περίοδο ενός τροπικό έτος (365,24 ηλιακή ημέρες). [23] μόνο γνωστό Γης φυσικό δορυφόρο , την Σελήνη, η οποία ξεκίνησε σε τροχιά γύρω από το περίπου 4,53 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, προβλέπει ωκεανό παλίρροιες , σταθεροποιεί η αξονική κλίση και σταδιακά επιβραδύνει την περιστροφή του πλανήτη. Μεταξύ των περίπου 3,8 δισεκατομμύρια και 4,1 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, οι πολυάριθμες αστεροειδών επιπτώσεις κατά τη διάρκεια της Ύστερος Βαρύς Βομβαρδισμός προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στο περιβάλλον μεγαλύτερη επιφάνεια.

Τόσο η ορυκτών πόρων του πλανήτη, καθώς και τα προϊόντα της βιόσφαιρας , συνεισφέρουν πόρους που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη παγκόσμιου ανθρώπινου πληθυσμού . Αυτές οι κάτοικοι συγκεντρώνονται σε περίπου 200 ανεξάρτητων κυρίαρχων κρατών , τα οποία αλληλεπιδρούν μέσω της διπλωματίας, τα ταξίδια, το εμπόριο και τη στρατιωτική δράση. καλλιέργειες ανθρώπινων έχουν αναπτύξει πολλές απόψεις του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων των προσωποποίηση ως θεότητα, η πίστη σε μια επίπεδη Γη ή στη Γη ως το κέντρο του σύμπαντος , καθώς και μια σύγχρονη αντίληψη του κόσμου ως ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον που απαιτεί διαχείριση.

Περιεχόμενα

Χρονολογία

Κύριο άρθρο: Ιστορία της Γης
Δείτε επίσης: Γεωλογική ιστορία της Γης

Οι επιστήμονες κατάφεραν να αναδημιουργήσουν αναλυτικές πληροφορίες για το παρελθόν του πλανήτη. Η παλαιότερη ημερομηνία Σύστημα υλικό Solar διαμορφώθηκε 4,5672 ± 0.000.600.000 χρόνια πριν, [24] και από 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια πριν (μέσα σε μια αβεβαιότητα του 1%) [19], η Γη και οι άλλοι πλανήτες στο ηλιακό σύστημα είχε σχηματίσει από τα ηλιακό νεφέλωμα -ένα δίσκο σε σχήμα μάζα σκόνης και αερίου που έχει απομείνει από το σχηματισμό του Ήλιου. Αυτή η συνέλευση της Γης μέσω προσαύξησης, επομένως, σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί εντός 10-20 εκατομμύρια χρόνια. [25] Αρχικά λιωμένο , το εξωτερικό στρώμα του πλανήτη Γη ψύχεται να σχηματίσουν ένα στερεό φλοιό όταν το νερό άρχισε να συσσωρεύεται στην ατμόσφαιρα. Η Σελήνη σχηματίστηκε λίγο αργότερα, 4,53 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. [26]

Το τρέχον μοντέλο συναίνεσης [27] για το σχηματισμό της Σελήνης είναι η γιγαντιαία υπόθεση επιπτώσεων , στην οποία η Σελήνη δημιουργήθηκε όταν ένα Αρης-ταξινομημένο αντικείμενο (μερικές φορές ονομάζεται Θεία ) με 10% περίπου της γήινης μάζας του [28] προσέκρουσε στη Γη σε ανακλώμενη κρούση. [29] Σε αυτό το μοντέλο, ορισμένες από τις αντιρρήσεις της μάζας αυτό θα συγχωνευθεί με τη Γη και μια μερίδα θα είχε εκτιναχθεί στο διάστημα, αλλά αρκετό υλικό, θα έχουν σταλεί στην τροχιά να σχηματίζουν τη Σελήνη.

Outgassing και ηφαιστειακή δραστηριότητα που παράγεται στην αρχέγονη ατμόσφαιρα της Γης. Συμπύκνωση υδρατμών , που αυξήθηκαν με πάγο και νερό σε υγρή μορφή που παραδίδονται από τους αστεροειδείς και τα μεγαλύτερα πρωτο-πλανήτες , τους κομήτες και δια-ποσειδώνιος αντικείμενα που παράγεται στους ωκεανούς . [30] Η νεοσυσταθείσα Ήλιος ήταν μόνο το 70% της σημερινής της φωτεινότητας , αλλά τα στοιχεία δείχνουν ότι η πρόωρη ωκεανών παραμένει υγρό-μια αντίφαση που μεταγλωττίζεται εξασθενημένο μικρά παράδοξο Κυρ . Ο συνδυασμός των αερίων του θερμοκηπίου και τα υψηλότερα επίπεδα ηλιακής δραστηριότητας ως συνέπεια να αυξηθεί το επιφάνεια θερμοκρασία γη το, αποτρέποντας τους ωκεανούς από το πάγωμα πάνω. [31] Με 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, το γήινο μαγνητικό πεδίο ιδρύθηκε, η οποία βοήθησε στην πρόληψη της ατμόσφαιρας από το να απογυμνωθεί μακριά από το ηλιακό άνεμο . [32]

μεγάλα μοντέλα Δύο έχουν προταθεί για το ρυθμό ανάπτυξης της ηπειρωτικής: [33] σταθερή ανάπτυξη με την σημερινή [34] και την ταχεία ανάπτυξη νωρίς στην ιστορία της Γης. [35] Η τρέχουσα έρευνα δείχνει ότι η δεύτερη επιλογή είναι πιο πιθανό, με την ταχεία αρχική ανάπτυξη του ηπειρωτικού φλοιού [36], ακολουθούμενη από μια μακροπρόθεσμη σταθερή ηπειρωτικών περιοχών. [37] [38] [39] Στις χρονοδιαγράμματα διαρκή εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, ενώ η επιφάνεια συνεχώς αναδιαμορφωθεί ως ηπείρους σχηματίστηκε και διαλύθηκε. Τις ηπείρους μετανάστευσαν πέρα από την επιφάνεια, περιστασιακά, καταφέρνουν να διαμορφώσει μια υπερήπειρο . Περίπου 750 εκατομμύρια χρόνια πριν ( Ma ), ένα από τα αρχαιότερα γνωστά supercontinents, Rodinia , άρχισε να διαλύεται. Τις ηπείρους αργότερα ανασυστημένο να σχηματίσουν Pannotia , 600-540 Ma, έπειτα τελικά Παγγαία , η οποία διαλύθηκε 180 mA. [40]

Εξέλιξη της ζωής

Κύριο άρθρο: Η εξελικτική ιστορία της ζωής

Επί του παρόντος, η Γη είναι το μόνο παράδειγμα ενός περιβάλλοντος που οδήγησε στην εξέλιξη της ζωής. [41] Ιδιαίτερα δραστήρια χημεία θεωρείται για να έχει παραχθεί μια αυτο-αναπαράγονται μόριο περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν και μισό δισεκατομμύριο χρόνια αργότερα η τελευταία κοινός πρόγονος όλων των ζωής υπήρχαν. [42] Η ανάπτυξη της φωτοσύνθεσης επιτρέπονται της Sun ενέργειας που πρέπει να συλλέγονται απευθείας από μορφές ζωής? τη συνακόλουθη οξυγόνο συσσωρευτεί στην ατμόσφαιρα και σχημάτισε ένα στρώμα του όζοντος (μια μορφή του μοριακού οξυγόνου [O 3]) στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Η ενσωμάτωση μικρότερων κυττάρων μέσα σε μεγαλύτερα είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη των πολύπλοκων κυττάρων που ονομάζεται ευκαρυωτικά κύτταρα . [43] Αληθινή πολυκύτταρους οργανισμούς που σχηματίστηκε τα κύτταρα εντός αποικίες γίνονταν όλο και πιο εξειδικευμένα. Βοηθούμενη από την απορρόφηση της επιβλαβούς υπεριώδους ακτινοβολίας από το στρώμα του όζοντος , η ζωή αποίκισε την επιφάνεια της Γης. [44]

Από τη δεκαετία του 1960, έχει υποτεθεί ότι η σοβαρή παγόμορφο δράσης μεταξύ 750 και 580 Ma, κατά τη διάρκεια της Neoproterozoic , κάλυψε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη σε ένα φύλλο του πάγου. Η υπόθεση αυτή έχει ονομαστεί " Snowball Γης », και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι προηγήθηκε της έκρηξης κάμβρια , όταν πολυκύτταρων μορφών ζωής άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. [45]

Μετά την έκρηξη κάμβρια, περίπου 535 Ma, σημειώθηκαν πέντε μεγάλες μαζικές εξαφανίσεις . [46] The πιο πρόσφατη τέτοια περίπτωση ήταν 65 Μα, όταν μια τέτοια σύγκρουση προκάλεσε την εξαφάνιση των (μη avium) δεινόσαυρους και άλλα μεγάλα ερπετά, αλλά γλιτώσει μερικά μικρά ζώα όπως τα θηλαστικά , τα οποία έμοιαζαν τότε μυγαλές . Κατά τα τελευταία 65 εκατομμύρια χρόνια, η ζωή των θηλαστικών έχει διαφοροποιηθεί, και αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν, μια αφρικανική πίθηκος-όπως ζώων, όπως Orrorin tugenensis αποκτήσει την ικανότητα να σταθεί όρθια. [47] Αυτό επέτρεψε τη χρήση εργαλείου και ενθάρρυνε επικοινωνίας που την προϋπόθεση ότι η διατροφή και η διέγερση που απαιτείται για ένα μεγαλύτερο εγκέφαλο, η οποία επέτρεψε την εξέλιξη της ανθρώπινης φυλής. Η ανάπτυξη της γεωργίας, και στη συνέχεια, τον πολιτισμό, επέτρεψε στους ανθρώπους να επηρεάσουν τη Γη σε σύντομο χρονικό διάστημα που δεν άλλη μορφή ζωής είχε, [48] που επηρεάζουν τόσο τη φύση και την ποσότητα των άλλων μορφών ζωής.

Το παρόν πρότυπο εποχών παγετώνων άρχισε πριν από περίπου 40 mA και στη συνέχεια να ενταθούν κατά τη διάρκεια του Πλειστοκαίνου περίπου 3 Ma. Υψηλής γεωγραφικό πλάτος περιοχές έχουν υποστεί από το επαναλαμβανόμενους κύκλους των παγετώνων και ξεπάγωμα, επαναλαμβάνοντας κάθε 40-100,000 χρόνια. Η τελευταία ηπειρωτική παγετώνων έληξε πριν από 10.000 χρόνια. [49]

Μέλλον

Κύριο άρθρο: Το μέλλον της Γης
Δείτε επίσης: Κίνδυνοι για τον πολιτισμό, τους ανθρώπους και τον πλανήτη Γη
14 δισεκατομμύρια χρονοδιάγραμμα έτους δείχνουν σημερινή εποχή της Sun σε 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια? Από 6 δισεκατομμύρια χρόνια Κυρ βαθμιαία αύξηση της θερμοκρασίας, να γίνει ένα κόκκινο νάνο σε 10 δισεκατομμύρια χρόνια, "σύντομα", ακολουθούμενο από τη μετατροπή του σε ένα λευκό νάνο αστέρι
Ο κύκλος ζωής του Ήλιου

Το μέλλον του πλανήτη είναι στενά συνδεδεμένη με εκείνη του Ήλιου. Ως αποτέλεσμα της σταθερής συσσώρευσης του ηλίου της Sun πυρήνα της, η συνολική φωτεινότητα αστεριού θα αυξηθεί με αργό ρυθμό. Η φωτεινότητα του Ήλιου θα αυξηθεί κατά 10% τα επόμενα 1,1 Gyr (1,1 δις χρόνια) και κατά 40% τα επόμενα 3,5 Gyr. [50] Τα κλιματικά μοντέλα δείχνουν ότι η αύξηση της ακτινοβολίας που φθάνει στη Γη μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες , περιλαμβανομένης και της απώλειας του πλανήτη ωκεανών του. [51]

την αύξηση της επιφανειακής θερμοκρασίας Η Γη του θα επιταχύνει την ανόργανη CO 2 κύκλο , μειώνοντας τη συγκέντρωσή της σε επίπεδα θανάσιμα χαμηλά για τα φυτά (10 ppm για C4 φωτοσύνθεση ) σε περίπου 500 εκατομμύρια [21] σε 900 εκατομμύρια χρόνια. Η έλλειψη βλάστησης θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα, έτσι πανίδας θα εξαφανιστεί μέσα σε μερικά εκατομμύρια χρόνια. [52] Μετά από μια άλλη δισεκατομμύρια χρόνια όλα τα επιφανειακά ύδατα θα έχουν εξαφανιστεί [22] και η μέση παγκόσμια θερμοκρασία θα φθάσει 70 ° C [52] (158 ° F). Η Γη αναμένεται να είναι αποτελεσματικά κατοικήσιμη για περίπου άλλα 500 εκατομμύρια χρόνια από εκείνο το σημείο, [21], αν και αυτό μπορεί να παραταθεί μέχρι το 2300 εκατομμύρια χρόνια εάν η αζώτου απομακρύνεται από την ατμόσφαιρα. [53] Ακόμη και αν ο ήλιος ήταν αιώνιο και σταθερή, η συνεχιζόμενη εσωτερική ψύξη της Γης θα είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ενός μεγάλου μέρους του CO 2 που οφείλεται στη μειωμένη ηφαιστειακή δραστηριότητα , [54] και το 35% του νερού στους ωκεανούς θα κατέβει στο μανδύα λόγω του μειωμένου εξαερισμού ατμού από τα μέσα κορυφογραμμές των ωκεανών. [55]

Ο ήλιος, ως μέρος της της εξέλιξης , θα γίνει ένα ερυθρό γίγαντα σε περίπου 5 Gyr. Μοντέλα προβλέπουν ότι ο ήλιος θα αναπτύξετε σε περίπου 250 φορές την ακτίνα του παρόντος, περίπου 1 AU (150.000.000 χιλιόμετρα). [50] [56] για τη μοίρα της Γης είναι λιγότερο σαφής. Ως ένα κόκκινο γίγαντα, ο Ήλιος θα χάσει περίπου το 30% της μάζας του, έτσι, χωρίς παλιρροιακά αποτελέσματα, η Γη θα κινηθεί σε μια τροχιά 1,7 AU (250 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, όταν το άστρο φτάσει την μέγιστη ακτίνα. Ο πλανήτης Αρχικά, αναμένεται να διαφύγουν περιτύλιξη με το αραιή εξωτερική ατμόσφαιρα της διευρυμένης ήλιο, αν και οι περισσότεροι, αν όχι όλα, εναπομένουσα διάρκεια θα έχουν καταστραφεί από αυξήθηκε φωτεινότητα του Ήλιου (και κορυφώθηκε σε περίπου 5000 φορές το επίπεδο του παρόντος). [50] Ωστόσο, , του 2008 προσομοίωση δείχνει ότι είναι γήινη τροχιά θα φθορά εξαιτίας της παλιρροιακά αποτελέσματα και σύρετε, με αποτέλεσμα να εισέλθει στο κόκκινο γίγαντα ατμόσφαιρα Sun και να εξατμίζεται. [56]

Σύνθεση και δομή

Κύριο άρθρο: την επιστήμη της Γης
Για περισσότερες πληροφορίες: Γη φυσικά πίνακες χαρακτηριστικά

Η Γη είναι μια επίγεια πλανήτης, που σημαίνει ότι είναι ένα βραχώδες σώμα, αντί για ένα γιγάντιο αέριο όπως ο Δίας . Είναι το μεγαλύτερο των τεσσάρων ηλιακών γήινων πλανητών στο μέγεθος και μάζα. Από αυτές τις τέσσερις πλανήτες, η Γη έχει επίσης τη μεγαλύτερη πυκνότητα, την υψηλότερη βαρύτητα επιφάνεια , το ισχυρότερο μαγνητικό πεδίο, και ταχύτερη εναλλαγή. [57] Είναι επίσης η μόνη χερσαία πλανήτη με την ενεργό τεκτονική πλάκα . [58]

Σχήμα

Κύριο άρθρο: Το σχήμα της Γης
σύγκριση Μέγεθος εσωτερικούς πλανήτες (από αριστερά προς τα δεξιά): Ερμής , Αφροδίτη , Γη και τον Άρη

Το σχήμα της Γης είναι πολύ κοντά σε εκείνη του πεπλατυσμένο σφαιροειδές , μια σφαίρα πεπλατυσμένη κατά μήκος του άξονα από την pole position στο πόλο είναι τέτοια ώστε να υπάρχει μια διόγκωση γύρω από τον ισημερινό . [59] Αυτό προκύπτει από τη διόγκωση περιστροφή της Γης, και προκαλεί τη διάμετρο στον ισημερινό είναι 43 χιλιόμετρα μεγαλύτερο από το πόλο στην pole διάμετρο. [60] Η μέση διάμετρος του σφαιροειδούς αναφοράς είναι περίπου 12.742 χιλιομέτρων, το οποίο είναι περίπου 40.000 km / π , ως μέτρο είχε αρχικά οριστεί ως 1 / 10, 000,000 της απόστασης από τον ισημερινό προς τον Βόρειο Πόλο με το Παρίσι , Γαλλία . [61]

Τοπικά τοπογραφία παρεκκλίνει από αυτό εξιδανικευμένη σφαιροειδές, αν και σε παγκόσμια κλίμακα, αυτές οι αποκλίσεις είναι πολύ μικρές: Γη έχει μια ανοχή της τάξης του ενός μέρους σε περίπου 584, ή 0,17%, από το σφαιροειδούς αναφοράς, το οποίο είναι μικρότερο από το 0,22% αποδεκτή απόκλιση επιτρέπεται σε μπάλες μπιλιάρδου . [62] μεγαλύτερες τοπικές αποκλίσεις στη βραχώδη επιφάνεια της Γης Οι Έβερεστ (8.848 μέτρα πάνω από τοπικό επίπεδο της θάλασσας) και της Mariana Τάφρο (10.911 μ. κάτω από τοπικό επίπεδο της θάλασσας). Λόγω της ισημερινής διόγκωση, τις τοποθεσίες επιφάνεια πλέον απομακρυσμένο από το κέντρο της Γης είναι οι κορυφές του όρους Chimborazo στο Εκουαδόρ και Huascaran στο Περού . [63] [64] [65]

Χημική σύσταση του φλοιού [66]
Σύνθετα Τύπος Σύνθεση
Continental Oceanic
πυρίτιο SiO 2 60,2% 48,6%
αλουμίνα Al 2 O 3 15,2% 16,5%
άσβεστος CaO 5,5% 12,3%
μαγνησία MgO 3,1% 6,8%
σιδήρου (II) οξείδιο FeO 3,8% 6,2%
οξείδιο του νατρίου Na 2 O 3,0% 2,6%
οξείδιο του καλίου K 2 O 2,8% 0,4%
σιδήρου (ΙΙΙ) οξείδιο Fe 2 O 3 2,5% 2,3%
νερό H 2 O 1,4% 1,1%
διοξειδίου του άνθρακα CO 2 1,2% 1,4%
διοξείδιο του τιτανίου TiO 2 0,7% 1,4%
πεντοξείδιο του φωσφόρου P 2 O 5 0,2% 0,3%
Σύνολο 99,6% 99,9%

Χημική σύνθεση

Δείτε επίσης: Αφθονία των στοιχείων επί της Γης

Η μάζα της Γης είναι περίπου 5,98 × 10 24 kg. Αποτελείται κυρίως από σίδηρο (32,1%), οξυγόνο (30,1%), πυρίτιο (15,1%), μαγνήσιο (13,9%), περιεκτικότητα σε θείο (2,9%), νικέλιο (1,8%), ασβέστιο (1,5%) και αλουμινίου ( 1,4%)? ενώ το υπόλοιπο 1,2% που αποτελείται από μικρές ποσότητες από άλλα στοιχεία. Λόγω του διαχωρισμού μάζα , η περιοχή πυρήνας πιστεύεται ότι είναι κατά κύριο λόγο αποτελείται από σίδηρο (88,8%), με μικρότερες ποσότητες νικελίου (5,8%), περιεκτικότητα σε θείο (4,5%), και λιγότερο από 1% των ιχνοστοιχείων. [67]

The γεωχημικός FW Clarke υπολογίζεται ότι λίγο περισσότερο από το 47% της γήινης κρούστας αποτελείται από οξυγόνο. Η πιο κοινή συστατικά βράχος του φλοιού της Γης είναι σχεδόν όλα τα οξείδια? Χλωρίου, θείου και φθορίου είναι οι μόνες σημαντικές εξαιρέσεις σε αυτό και το συνολικό ποσό τους σε οποιοδήποτε ροκ είναι συνήθως πολύ λιγότερο από το 1%. Τα κύρια οξείδια είναι διοξείδιο του πυριτίου, αργιλίου, οξείδια του σιδήρου, ασβέστης, μαγνησία, κάλιο και νάτριο. Οι λειτουργίες του πυριτίου κυρίως ως ένα οξύ, σχηματίζοντας πυριτικά άλατα, καθώς και όλα τα πιο συνήθη ορυκτά των πυριγενών πετρωμάτων είναι αυτής της φύσης. Από έναν υπολογισμό που βασίζεται σε 1.672 αναλύσεις όλων των ειδών των βράχων, Clarke συναχθεί το συμπέρασμα ότι 99,22% αποτελούνταν από 11 οξειδίων (βλ. πίνακα δεξιά). Όλα τα άλλα συστατικά σημειώνονται μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. [68]

Εσωτερική δομή

Κύριο άρθρο: Δομή της Γης

Το εσωτερικό της Γης, όπως και εκείνη των άλλων γήινων πλανητών, χωρίζεται σε στρώματα από τους χημικές ή φυσικές ( ρεολογικές ) ιδιότητες, αλλά σε αντίθεση με τα άλλα γήινων πλανητών, έχει ένα ξεχωριστό εξωτερικό και εσωτερικό πυρήνα. Το εξωτερικό στρώμα της Γης είναι μια χημική άποψη διακριτά πυριτικό στερεό φλοιό , που κρύβεται κάτω από ένα εξαιρετικά ιξωδών στερεό μανδύα. Ο φλοιός χωρίζεται από το μανδύα της Mohorovičić ασυνέχεια , καθώς και το πάχος του φλοιού ποικίλλει: κατά μέσο όρο 6 χιλιόμετρα κάτω από τους ωκεανούς και 30-50 χλμ. από τις ηπείρους. Ο φλοιός και το κρύο, άκαμπτο, κορυφή του ανώτερου μανδύα είναι συλλογικά γνωστά ως λιθόσφαιρα , και είναι της λιθόσφαιρας ότι οι τεκτονικές πλάκες αποτελούνται. Κάτω από τη λιθόσφαιρα βρίσκεται η ασθενόσφαιρα , ένα σχετικά ιξώδους στρώματος χαμηλός κατά την οποία η βόλτες λιθόσφαιρα. Σημαντικές αλλαγές στην κρυσταλλική δομή εντός του μανδύα συμβεί σε 410 και 660 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια, που εκτείνονται σε ένα μεταβατική ζώνη που χωρίζει την άνω και κάτω μανδύα. Κάτω από το μανδύα, εξαιρετικά χαμηλού ιξώδους υγρό εξωτερικό πυρήνα βρίσκεται πάνω από ένα στερεό εσωτερικό πυρήνα . [69] Ο εσωτερικός πυρήνας μπορεί να περιστρέφεται σε ελαφρώς υψηλότερο γωνιακή ταχύτητα από ό, τι το υπόλοιπο του πλανήτη, που προωθούν από 0,1 έως 0,5 ° ανά έτος. [70 ]

Γεωλογικά στρώματα της Γης [71]
Γη-κρουστών-ζακέτα-english.svg

Γη ζακέτα από τον πυρήνα προς εξώσφαιρα. Δεν είναι σε κλίμακα. 		Βάθος [72]
χιλιόμετρα 		Συστατικό Layer Πυκνότητας
g / cm 3
0-60 Λιθόσφαιρα [σημείωση 10] -
0-35 Κρούστα [σημείωση 11] 2.2-2.9
35-60 Ανώτερου μανδύα 3.4-4.4
35-2890 Μανδύας 3.4-5.6
100-700 Ασθενόσφαιρα -
2890-5100 Εξωτερικός πυρήνας 9.9-12.2
5100-6378 Εσωτερικός πυρήνας 12.8-13.1

Θερμότητας

Γης εσωτερική θερμότητα προέρχεται από το συνδυασμό των θερμικών αποβλήτων από πλανητικά προσαύξησης (περίπου 20%) και η θερμότητα που παράγεται μέσα από ραδιενεργό διάσπαση (80%). [73] Οι κυριότερες θερμότητας που παράγει ισότοπα στη Γη είναι το κάλιο-40 , το ουράνιο-238 , ουράνιο-235 , και θόριο-232 . [74] Στο κέντρο του πλανήτη, η θερμοκρασία μπορεί να είναι μέχρι 7.000 Κ και η πίεση θα μπορούσε να φθάσει 360 GPa . [75] Επειδή ένα μεγάλο μέρος της θερμότητας που παρέχεται από ραδιενεργό διάσπαση, οι επιστήμονες Πιστεύουμε ότι νωρίς στην ιστορία της Γης, πριν από ισότοπα με σύντομες ημιζωές είχαν εξαντληθεί, η παραγωγή θερμότητας της Γης θα ήταν πολύ υψηλότερο. Αυτή η επιπλέον παραγωγή θερμότητας, δύο φορές την σημερινή σε περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, [73], θα έχουν αυξημένη θερμοκρασία κλίσεις μέσα στη Γη, την αύξηση των ποσοστών του μανδύα θερμού αέρα και των τεκτονικών πλακών , και είναι δυνατή η παραγωγή πυριγενή πετρώματα, όπως komatiites που Δεν σχηματίζεται σήμερα. [76]

Η σημερινή μεγάλη ποσότητα θερμότητας που παράγουν ισότοπα [77]
Ισότοπο Θερμότητας απελευθέρωση
W / kg ισοτόπων 		Ο χρόνος ημίσειας ζωής

χρόνια 		Η μέση συγκέντρωση μανδύας
kg ισοτόπων / kg μανδύα 		Θερμότητας απελευθέρωση
W / kg μανδύα
238 U 9,46 × 10 -5 4,47 × 10 9 30,8 × 10 -9 2,91 × 10 -12
235 U 5,69 × 10 -4 7,04 × 10 8 0,22 × 10 -9 1,25 × 10 -13
232 Th 2,64 × 10 -5 1,40 × 10 10 124 × 10 -9 3,27 × 10 -12
40 K 2,92 × 10 -5 1,25 × 10 9 36,9 × 10 -9 1,08 × 10 -12

Η μέση απώλεια θερμότητας από τη Γη είναι 87 τ.μ. mW -2, για μια συνολική απώλεια θερμότητας από 4,42 × 10 13 W. [78] Ένα μέρος της θερμικής ενέργειας είναι ο πυρήνας μεταφέρεται προς την κρούστα από το μανδύα λοφία ? μια μορφή της αγωγής θερμότητας που αποτελούνται των αναβλύσεων της υψηλότερης θερμοκρασίας ροκ. Αυτά τα φτερά μπορούν να παράγουν hotspots και βασάλτες τις πλημμύρες . [79] Περισσότερα από τη ζέστη στη γη χάνεται μέσα τεκτονικών πλακών, από τον μανδύα ανάβλυσης που συνδέονται με μεσο-ωκεάνιες ράχες. Η τελευταία μείζων τρόπος απώλειας θερμότητας είναι μέσω αγωγής μέσα από τη λιθόσφαιρα, η πλειοψηφία των οποίων εμφανίζεται στους ωκεανούς επειδή ο φλοιός είναι πολύ λεπτότερο από εκείνο των ηπείρων. [80]

Τεκτονικών πλακών

κύρια πιάτα της Γης [81]
Δείχνει την έκταση και τα όρια των τεκτονικών πλακών, με υπερτίθενται γραμμές των ηπείρων που υποστηρίζουν
Πινακίδα Περιοχή
10 6 km 2
Αφρικανικής πλάκας [σημείωση 12] 78.0
Ανταρκτική Πλάκα 60.9
Ινδο-Αυστραλιανή πλάκα 47.2
Ευρασιατική πλάκα 67.8
Βορείου Αμερικής Πλάκα 75.9
Νότια Plate Αμερικής 43.6
Ειρηνικό πιάτο 103.3
Κύριο άρθρο: Θεωρία τεκτονικών πλακών

Την μηχανικά άκαμπτο εξωτερικό στρώμα της Γης, η λιθόσφαιρα, είναι σπασμένο σε κομμάτια που ονομάζεται τεκτονικές πλάκες . Αυτά τα πιάτα είναι στέρεα τμήματα που κινούνται σε σχέση με μια άλλη σε έναν από τους τρεις τύπους όρια των πλακών: Συγκλίνουσες σύνορα , κατά την οποία δύο πλάκες ενώνονται, Αποκλίνουσες όρια , κατά την οποία πλάκες είναι δύο τραβιέται χώρια, και Μετασχηματισμός σύνορα , στην οποία δύο πλάκες διαφάνεια παρελθόν ο ένας τον άλλο πλαγίως. Σεισμοί , ηφαιστειακή δραστηριότητα, βουνό οικοδόμησης , καθώς και θαλάσσιων τάφρων σχηματισμός μπορεί να εμφανιστεί κατά μήκος αυτών όρια των πλακών. [82] Οι τεκτονικές πλάκες βόλτα πάνω από την ασθενόσφαιρα, το στερεό αλλά λιγότερο ιξώδη μέρος του ανώτερου μανδύα που μπορεί να ρεύσει και να κινούνται μαζί με τα πιάτα, [83] και η κίνηση τους συνδέεται άμεσα με τα σχέδια συναγωγή μέσα στο γήινο μανδύα .

Καθώς οι τεκτονικές πλάκες μεταναστεύουν σε όλο τον πλανήτη, στον πυθμένα του ωκεανού είναι αφαιρεσμένος υπό την αιχμή των πινακίδων σε συγκλίνοντα όρια. Την ίδια στιγμή, η αναβλύσεις μανδύα υλικού σε αποκλίνουσες όρια δημιουργεί μεσο-ωκεάνιες ράχες . Ο συνδυασμός αυτών των διαδικασιών ανακυκλώνει συνεχώς την ωκεάνιου φλοιού πίσω στο μανδύα. Λόγω αυτής της ανακύκλωσης, οι περισσότερες από τις πυθμένα των ωκεανών είναι μικρότερη από 100 εκατομμύρια χρόνια σε ηλικία. Το παλαιότερο ωκεάνιου φλοιού βρίσκεται στο Δυτικό Ειρηνικό, και έχει ηλικία του οποίου υπολογίζεται περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια. [84] [85] Συγκριτικά, το παλαιότερο χρονολογημένο ηπειρωτικό φλοιό είναι 4030 εκατομμύρια χρόνια παλιά. [86]

Αλλα ξεχωριστά πιάτα περιλαμβάνουν την ινδική πλάκα , η αραβική πλάκα , η Καραϊβική Πλάκα , το Nazca Plate στα ανοικτά της δυτικής ακτής της Νότιας Αμερικής και της Scotia πλάκα στο νότιο Ατλαντικό Ωκεανό . Η αυστραλιανή πιάτο λιώνεται με την ινδική πλάκα μεταξύ 50 και 55 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το ταχύτερα κινούμενο πιάτα είναι η ωκεάνια πλάκες με τις Κόκος Plate προώθηση σε ποσοστό 75 mm / έτος [87] και του Ειρηνικού πιάτο που διακινούνται 52-69 mm / yr. Στο άλλο άκρο, η πιο αργή-κινείται πλάκα είναι η ευρασιατική πλάκα, προχωρούν με ένα τυπικό ποσοστό περίπου 21 mm / έτος. [88]

Επιφάνεια

Κύρια άρθρα: landform και Ακραία σημεία της Γης

Το γήινο ανάγλυφο ποικίλλει σημαντικά από τόπο σε τόπο. Περίπου 70,8% [89] της επιφάνειας καλύπτεται από νερό, με ένα μεγάλο μέρος της υφαλοκρηπίδας κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το βυθισμένο επιφάνεια έχει ορεινό χαρακτηριστικά, όπως μια σφαίρα, που εκτείνεται -ωκεάνια ράχη μέσα του συστήματος, καθώς και υποθαλάσσια ηφαίστεια , [60], ωκεάνιες τάφροι , υποβρύχια φαράγγια , οροπέδια ωκεανού και αβυσσική πεδιάδες . Το υπόλοιπο 29,2% που δεν καλύπτεται από νερό αποτελείται από βουνά , ερήμους , πεδιάδες , οροπέδια , και άλλα geomorphologies .

Η πλανητική επιφανείας υφίστανται αναμόρφωση την πάροδο του γεωλογικού χρονικές περιόδους, λόγω της τεκτονικής και της διάβρωσης . Η επιφάνεια του είναι ενσωματωμένα στο Facebook ή παραμορφωμένη μέσω τεκτονικές πλάκες υπόκεινται σε σταθερή διάβρωση από βροχόπτωση , θερμικούς κύκλους, και σε χημικές επιδράσεις. παγετώνων , τη διάβρωση των ακτών , η συσσώρευση των κοραλλιογενών υφάλων , καθώς και μεγάλες επιπτώσεις μετεωρίτης [90] λειτουργούν επίσης για την αναμόρφωση του τοπίου.

Παρούσα Ημέρα της Γης υψομετρίας και βαθυμετρία . Στοιχεία από την Εθνική Γεωφυσικής Data Center 's TerrainBase ψηφιακό υψομετρικό μοντέλο εδάφους .

The ηπειρωτικό φλοιό αποτελείται από χαμηλότερο υλικό πυκνότητας, όπως η πυριγενή πετρώματα από γρανίτη και andesite . Λιγότερες είναι βασάλτη , ένα πυκνότερο ηφαιστειακό πέτρωμα που είναι το κύριο συστατικό του τα πατώματα του ωκεανού. [91] ιζηματογενούς πετρώματος διαμορφώνεται από τη συσσώρευση των ιζημάτων που γίνεται συμπαγή μαζί. Σχεδόν το 75% της επιφάνειας των ηπείρων καλύπτονται από ιζηματογενή πετρώματα, αν και αποτελούν μόνο το 5% της επιφάνειας. [92] Η τρίτη μορφή του πετρώματος που βρέθηκαν στη Γη είναι μεταμορφωμένα πετρώματα , η οποία δημιουργείται από τη μετατροπή της προϋπάρχουσας τύποι πετρωμάτων με υψηλές πιέσεις, υψηλές θερμοκρασίες, ή και τα δύο. Η πιο πλούσια πυριτικών ορυκτών σε γήινη επιφάνεια του περιλαμβάνουν χαλαζία , οι άστριοι , αμφιβολικό , μίκα , pyroxene και ολιβίνης . [93] Κοινή ανθρακικά ορυκτά περιλαμβάνουν ασβεστίτη (βρέθηκαν σε ασβεστόλιθο ) και δολομίτης . [94]

The pedosphere είναι το εξωτερικό στρώμα της Γης που αποτελείται από το έδαφος και υπόκεινται σε διεργασίες σχηματισμού εδάφους . Υπάρχει στο σημείο διεπαφής της λιθόσφαιρας , ατμόσφαιρας, υδρόσφαιρας και βιόσφαιρας. Αυτήν την περίοδο της συνολικής καλλιεργήσιμης γης είναι 13,31% της επιφάνειας της γης, με μόνο 4,71% υποστηρίζει τις μόνιμες καλλιέργειες. [11] Κοντά στο 40% του του εδάφους επιφάνειας της Γης το είναι του παρόντος για τις καλλιεργήσιμων εκτάσεων και των βοσκοτόπων, ή εκτιμάται στο 1,3 × 10 7 km 2 των καλλιεργειών και 3,4 × 10 7 km 2 από τους βοσκότοπους. [95]

Η ανύψωση της επιφάνειας του εδάφους της Γης κυμαίνεται από το χαμηλό σημείο των -418 μ. στη Νεκρά Θάλασσα , σε ένα 2005-εκτιμώμενο μέγιστο υψόμετρο 8.848 μ. στην κορυφή του Έβερεστ . Το μέσο ύψος της γης πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας είναι 840 m. [96]

Υδροσφαίρα

Κύριο άρθρο: Υδρόσφαιρα
Ανύψωση ιστόγραμμα της επιφάνειας της Γης

Η αφθονία του νερού στην επιφάνεια της Γης είναι ένα μοναδικό χαρακτηριστικό που διακρίνει το «Blue Planet» από τους άλλους στο ηλιακό μας σύστημα. υδρόσφαιρα της Γης αποτελείται κυρίως από τους ωκεανούς, αλλά τεχνικά περιλαμβάνει όλες τις επιφάνειες του νερού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εσωτερικές θάλασσες, λίμνες, ποτάμια, και τα υπόγεια νερά κάτω σε ένα βάθος 2.000 μ. Το βαθύτερο υποθαλάσσιο τοποθεσία είναι Challenger Deep της Mariana Τάφρο στον Ειρηνικό Ωκεανό, με βάθος -10,911.4 μ. [σημείωση 13] [97]

Η μάζα των ωκεανών είναι περίπου 1,35 × 10 18 μετρικούς τόνους , ή περίπου 1 / 4400 της συνολικής μάζας της Γης. Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 3.618 × 10 8 km 2 με ένα μέσο βάθος 3.682 μ., με αποτέλεσμα να εκτιμάται ότι ο όγκος των 1,332 × 10 9 km 3. [98] Αν το σύνολο των εκτάσεων στη Γη ήταν ομοιόμορφη κατανομή, το νερό θα ανέλθει σε υψόμετρο άνω των 2,7 χιλιομέτρων. [σημείωση 14] Περίπου 97,5% του νερού είναι αλμυρό, ενώ το υπόλοιπο 2,5% είναι γλυκό νερό. Πιο γλυκό νερό, περίπου 68,7%, είναι σήμερα πάγο. [99]

Η μέση αλατότητα της Γης ωκεανών είναι περίπου 35 γραμμάρια αλάτι ανά χιλιόγραμμο του θαλασσινού νερού (35 ‰ ). [100] Οι περισσότεροι από το άλας αυτό κυκλοφόρησε από την ηφαιστειακή δραστηριότητα ή προέρχονται από το δροσερό, πυριγενή πετρώματα. [101] Οι ωκεανοί αποτελούν επίσης μια δεξαμενή διαλυμένων ατμοσφαιρικά αέρια, τα οποία είναι απαραίτητα για την επιβίωση πολλών υδρόβιων μορφές ζωής. [102] Το θαλασσινό νερό έχει σημαντική επίδραση στην παγκόσμια κλίμα, με τους ωκεανούς που ενεργεί ως μια μεγάλη δεξαμενή θερμότητας . [103] Μετατοπίσεις στη ωκεανού κατανομή της θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσει σημαντικές μετατοπίσεις καιρικές συνθήκες, όπως ο Νίνιο, El . [104]

Ατμόσφαιρα

Κύριο άρθρο: Ατμόσφαιρα της Γης

The ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της Γης μέσους 101,325 kPa , με μια κλίμακα ύψους περίπου 8,5 χιλιομέτρων. [3] Πρόκειται για το 78% άζωτο και 21% οξυγόνο, με ίχνη από υδρατμούς, διοξείδιο του άνθρακα και άλλα αέρια μόρια. Το ύψος της τροπόσφαιρας ποικίλλει ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος , οι οποίες κυμαίνονται μεταξύ 8 χιλιόμετρα στους πόλους σε 17 χιλιόμετρα στον ισημερινό, με κάποιες διαφορές που προκύπτουν από τις καιρικές συνθήκες και εποχιακούς παράγοντες. [105]

της βιόσφαιρα της Γης έχει αλλάξει σημαντικά του ατμόσφαιρα . οξυγονικός φωτοσύνθεση εξελιχθεί 2,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, που αποτελούν το κυρίως άζωτο, οξυγόνο ατμόσφαιρα του σήμερα. Η τροποποίηση αυτή επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό των αερόβιους οργανισμούς , καθώς και τον σχηματισμό του στρώματος του όζοντος, η οποία εμποδίζει την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία , η οποία επιτρέπει τη ζωή στη γη. Άλλα ατμοσφαιρική λειτουργίες σημαντικό για τη ζωή στη Γη περιλαμβάνουν τη μεταφορά των υδρατμών, παρέχοντας χρήσιμες αερίων, που προκαλούν μικρές μετέωρα να κάψει μέχρι πριν χτυπήσει την επιφάνεια, και ανέλαβε το συντονισμό της θερμοκρασίας. [106] Αυτό το τελευταίο φαινόμενο είναι γνωστό ως το φαινόμενο του θερμοκηπίου : trace μορίων εντός του ατμόσφαιρα χρησιμεύουν για να συλλάβει θερμική ενέργεια που εκπέμπεται από το έδαφος, με αποτέλεσμα την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας. Το διοξείδιο του άνθρακα, υδρατμούς, το μεθάνιο και το όζον είναι τα κύρια αέρια του θερμοκηπίου στην γήινη ατμόσφαιρα. Χωρίς αυτό-διατήρησης επίδραση θερμότητας, η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας θα ήταν -18 ° C και η ζωή θα ήταν να μην είναι πιθανόν να υπάρχουν. [89]

Ο καιρός και το κλίμα

Κύρια άρθρα: Καιρός και Κλίμα
Δορυφορική σύννεφο καλύπτει την εικόνα της Γης με τη NASA 's -Μέτρια Ψήφισμα απεικόνισης φασματοφωτομέτρου .

Η γήινη ατμόσφαιρα δεν έχει καθορισμένο όριο, σιγά-σιγά όλο και πιο λεπτό και το ξεθώριασμα στο μακρινό διάστημα. Τα τρία τέταρτα της μάζας της ατμόσφαιρας περιέχεται μέσα στις πρώτες 11 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του πλανήτη. Αυτό το κατώτερο στρώμα ονομάζεται τροπόσφαιρα . Ενέργεια από τον ήλιο θερμαίνει αυτό το στρώμα, και η επιφάνεια κάτω, προκαλώντας επέκταση του αέρα. Αυτή η χαμηλότερη πυκνότητα του αέρα αυξάνεται στη συνέχεια, και αντικαθίσταται από τον ψύκτη, υψηλότερη πυκνότητα του αέρα. Το αποτέλεσμα είναι ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας που οδηγεί τον καιρό και το κλίμα μέσω της αναδιανομής της παραγόμενης θερμικής ενέργειας. [107]

Ο πρωταρχικός ατμοσφαιρική ζώνες κυκλοφορίας αποτελείται από τα άνεμοι στην ισημερινή περιοχή κάτω των 30 ° γεωγραφικού πλάτους και του δυτικοί στην-μέσα γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 30 ° και 60 °. [108] Τα ωκεάνια ρεύματα είναι επίσης σημαντικούς παράγοντες στον καθορισμό του κλίματος, ιδιαίτερα την κυκλοφορία της θερμότητας το οποίο διανέμει θερμικής ενέργειας από τους ωκεανούς του ισημερινού προς τις πολικές περιοχές. [109]

Water vapor generated through surface evaporation is transported by circulatory patterns in the atmosphere. When atmospheric conditions permit an uplift of warm, humid air, this water condenses and settles to the surface as precipitation . [ 107 ] Most of the water is then transported to lower elevations by river systems and usually returned to the oceans or deposited into lakes . This water cycle is a vital mechanism for supporting life on land, and is a primary factor in the erosion of surface features over geological periods. Precipitation patterns vary widely, ranging from several meters of water per year to less than a millimeter. Atmospheric circulation , topological features and temperature differences determine the average precipitation that falls in each region. [ 110 ]

The amount of solar energy reaching the Earth's decreases with increasing latitude. At higher latitudes the sunlight reaches the surface at a lower angles and it must pass through thicker columns of the atmosphere. As a result, the mean annual air temperature at sea level decreases by about 0.4°C per per degree of latitude away from the equator. [ 111 ] The Earth can be sub-divided into specific latitudinal belts of approximately homogeneous climate. Ranging from the equator to the polar regions, these are the tropical (or equatorial), subtropical , temperate and polar climates. [ 112 ] Climate can also be classified based on the temperature and precipitation, with the climate regions characterized by fairly uniform air masses. The commonly used Köppen climate classification system (as modified by Wladimir Köppen 's student Rudolph Geiger) has five broad groups (humid tropics, arid , humid middle latitudes, continental and cold polar), which are further divided into more specific subtypes. [ 108 ]

Upper atmosphere

This view from orbit shows the full Moon partially obscured and deformed by the Earth's atmosphere. NASA image.
See also: Outer space

Above the troposphere, the atmosphere is usually divided into the stratosphere , mesosphere , and thermosphere . [ 106 ] Each layer has a different lapse rate , defining the rate of change in temperature with height. Beyond these, the exosphere thins out into the magnetosphere , where the Earth's magnetic fields interact with the solar wind . [ 113 ] Within the stratosphere is the ozone layer, a component that partially shields the surface from ultraviolet light and thus is important for life on Earth. The Kármán line , defined as 100 km above the Earth's surface, is a working definition for the boundary between atmosphere and space. [ 114 ]

Thermal energy causes some of the molecules at the outer edge of the Earth's atmosphere have their velocity increased to the point where they can escape from the planet's gravity. This results in a slow but steady leakage of the atmosphere into space . Because unfixed hydrogen has a low molecular weight, it can achieve escape velocity more readily and it leaks into outer space at a greater rate than other gasses. [ 115 ] The leakage of hydrogen into space contributes to the pushing of the Earth from an initially reducing state to its current oxidizing one. Photosynthesis provided a source of free oxygen, but the loss of reducing agents such as hydrogen is believed to have been a necessary precondition for the widespread accumulation of oxygen in the atmosphere. [ 116 ] Hence the ability of hydrogen to escape from the Earth's atmosphere may have influenced the nature of life that developed on the planet. [ 117 ] In the current, oxygen-rich atmosphere most hydrogen is converted into water before it has an opportunity to escape. Instead, most of the hydrogen loss comes from the destruction of methane in the upper atmosphere. [ 118 ]

Magnetic field

Diagram showing the magnetic field lines of the Earth's magnetosphere. They are swept back in the anti-solar direction under the influence of the solar wind
Schematic of Earth's magnetosphere. The solar wind flows from left to right
Main article: Earth's magnetic field

The Earth's magnetic field is shaped roughly as a magnetic dipole , with the poles currently located proximate to the planet's geographic poles. At the equator of the magnetic field, the magnetic field strength at the planet's surface is 3.05 × 10 −5 T , with global magnetic dipole moment of 7.91 × 10 15 T m 3 . [ 119 ] According to dynamo theory , the field is generated within the molten outer core region where heat creates convection motions of conducting materials, generating electric currents. These in turn produce the Earth's magnetic field. The convection movements in the core are chaotic; the magnetic poles drift and periodically change alignment. This results in field reversals at irregular intervals averaging a few times every million years. The most recent reversal occurred approximately 700,000 years ago. [ 120 ] [ 121 ]

The field forms the magnetosphere , which deflects particles in the solar wind . The sunward edge of the bow shock is located at about 13 times the radius of the Earth. The collision between the magnetic field and the solar wind forms the Van Allen radiation belts , a pair of concentric, torus -shaped regions of energetic charged particles . When the plasma enters the Earth's atmosphere at the magnetic poles, it forms the aurora . [ 122 ]

Orbit and rotation

Rotation

Main article: Earth's rotation
Earth's axial tilt (or obliquity ) and its relation to the rotation axis and plane of orbit .

Earth's rotation period relative to the Sun—its mean solar day—is 86,400 seconds of mean solar time (86,400.0025 SI seconds). [ 123 ] As the Earth's solar day is now slightly longer than it was during the 19th century because of tidal acceleration , each day varies between 0 and 2 SI ms longer. [ 124 ] [ 125 ]

Earth's rotation period relative to the fixed stars , called its stellar day by the International Earth Rotation and Reference Systems Service (IERS), is 86164.098903691 seconds of mean solar time (UT1), or 23 h 56 m 4.098903691 s . [ 2 ] [ note 15 ] Earth's rotation period relative to the precessing or moving mean vernal equinox , misnamed its sidereal day , is 86164.09053083288 seconds of mean solar time (UT1) (23 h 56 m 4.09053083288 s ) . [ 2 ] Thus the sidereal day is shorter than the stellar day by about 8.4 ms. [ 126 ] The length of the mean solar day in SI seconds is available from the IERS for the periods 1623–2005 [ 127 ] and 1962–2005. [ 128 ]

Apart from meteors within the atmosphere and low-orbiting satellites, the main apparent motion of celestial bodies in the Earth's sky is to the west at a rate of 15°/h = 15'/min. For bodies near the celestial equator , this is equivalent to an apparent diameter of the Sun or Moon every two minutes; from the planet's surface, the apparent sizes of the Sun and the Moon are approximately the same. [ 129 ] [ 130 ]

Orbit

Main article: Earth's orbit

Earth orbits the Sun at an average distance of about 150 million kilometers every 365.2564 mean solar days, or one sidereal year . From Earth, this gives an apparent movement of the Sun eastward with respect to the stars at a rate of about 1°/day, or a Sun or Moon diameter every 12 hours. Because of this motion, on average it takes 24 hours—a solar day —for Earth to complete a full rotation about its axis so that the Sun returns to the meridian . The orbital speed of the Earth averages about 30 km/s (108,000 km/h), which is fast enough to cover the planet's diameter (about 12,600 km) in seven minutes, and the distance to the Moon (384,000 km) in four hours. [ 3 ]

The Moon revolves with the Earth around a common barycenter every 27.32 days relative to the background stars. When combined with the Earth–Moon system's common revolution around the Sun, the period of the synodic month , from new moon to new moon, is 29.53 days. Viewed from the celestial north pole , the motion of Earth, the Moon and their axial rotations are all counter-clockwise . Viewed from a vantage point above the north poles of both the Sun and the Earth, the Earth appears to revolve in a counterclockwise direction about the Sun. The orbital and axial planes are not precisely aligned: Earth's axis is tilted some 23.5 degrees from the perpendicular to the Earth–Sun plane, and the Earth–Moon plane is tilted about 5 degrees against the Earth-Sun plane. Without this tilt, there would be an eclipse every two weeks, alternating between lunar eclipses and solar eclipses . [ 3 ] [ 131 ]

The Hill sphere , or gravitational sphere of influence, of the Earth is about 1.5 Gm (or 1,500,000 kilometers ) in radius. [ 132 ] [ note 16 ] This is maximum distance at which the Earth's gravitational influence is stronger than the more distant Sun and planets. Objects must orbit the Earth within this radius, or they can become unbound by the gravitational perturbation of the Sun.

Barred spiral galaxy
Illustration of the Milky Way Galaxy , showing the location of the Sun

Earth, along with the Solar System, is situated in the Milky Way galaxy , orbiting about 28,000 light years from the center of the galaxy. It is currently about 20 light years above the galaxy's equatorial plane in the Orion spiral arm . [ 133 ]

Axial tilt and seasons

Main article: Axial tilt

Because of the axial tilt of the Earth, the amount of sunlight reaching any given point on the surface varies over the course of the year. This results in seasonal change in climate, with summer in the northern hemisphere occurring when the North Pole is pointing toward the Sun, and winter taking place when the pole is pointed away. During the summer, the day lasts longer and the Sun climbs higher in the sky. In winter, the climate becomes generally cooler and the days shorter. Above the Arctic Circle , an extreme case is reached where there is no daylight at all for part of the year—a polar night . In the southern hemisphere the situation is exactly reversed, with the South Pole oriented opposite the direction of the North Pole.

Black space with crescent Earth at lower left, crescent Moon at upper right, 30% of Earth's apparent diameter; five Earth diameters apparent space between; sunlit from right side
Earth and Moon from Mars, imaged by Mars Reconnaissance Orbiter . From space, the Earth can be seen to go through phases similar to the phases of the Moon.

By astronomical convention, the four seasons are determined by the solstices —the point in the orbit of maximum axial tilt toward or away from the Sun—and the equinoxes , when the direction of the tilt and the direction to the Sun are perpendicular. In the northern hemisphere, Winter Solstice occurs on about December 21, Summer Solstice is near June 21, Spring Equinox is around March 20 and Autumnal Equinox is about September 23. In the Southern hemisphere, the situation is reversed, with the Summer and Winter Solstices exchanged and the Spring and Autumnal Equinox dates switched. [ 134 ]

The angle of the Earth's tilt is relatively stable over long periods of time. However, the tilt does undergo nutation ; a slight, irregular motion with a main period of 18.6 years. [ 135 ] The orientation (rather than the angle) of the Earth's axis also changes over time, precessing around in a complete circle over each 25,800 year cycle; this precession is the reason for the difference between a sidereal year and a tropical year . Both of these motions are caused by the varying attraction of the Sun and Moon on the Earth's equatorial bulge. From the perspective of the Earth, the poles also migrate a few meters across the surface. This polar motion has multiple, cyclical components, which collectively are termed quasiperiodic motion . In addition to an annual component to this motion, there is a 14-month cycle called the Chandler wobble . The rotational velocity of the Earth also varies in a phenomenon known as length of day variation. [ 136 ]

In modern times, Earth's perihelion occurs around January 3, and the aphelion around July 4. However, these dates change over time due to precession and other orbital factors, which follow cyclical patterns known as Milankovitch cycles . The changing Earth-Sun distance results in an increase of about 6.9% [ note 17 ] in solar energy reaching the Earth at perihelion relative to aphelion. Since the southern hemisphere is tilted toward the Sun at about the same time that the Earth reaches the closest approach to the Sun, the southern hemisphere receives slightly more energy from the Sun than does the northern over the course of a year. However, this effect is much less significant than the total energy change due to the axial tilt, and most of the excess energy is absorbed by the higher proportion of water in the southern hemisphere. [ 137 ]

Σελήνη

Characteristics
Diameter 3,474.8 km
Mass 7.349 × 10 22 kg
Semi-major axis 384,400 km
Orbital period 27 d 7 h 43.7 m
Main article: Moon

The Moon is a relatively large, terrestrial , planet-like satellite, with a diameter about one-quarter of the Earth's. It is the largest moon in the Solar System relative to the size of its planet, although Charon is larger relative to the dwarf planet Pluto . The natural satellites orbiting other planets are called "moons" after Earth's Moon.

The gravitational attraction between the Earth and Moon causes tides on Earth. The same effect on the Moon has led to its tidal locking : its rotation period is the same as the time it takes to orbit the Earth. As a result, it always presents the same face to the planet. As the Moon orbits Earth, different parts of its face are illuminated by the Sun, leading to the lunar phases ; the dark part of the face is separated from the light part by the solar terminator .

Because of their tidal interaction , the Moon recedes from Earth at the rate of approximately 38 mm a year. Over millions of years, these tiny modifications—and the lengthening of Earth's day by about 23 µs a year—add up to significant changes. [ 138 ] During the Devonian period, for example, (approximately 410 million years ago) there were 400 days in a year, with each day lasting 21.8 hours. [ 139 ]

Details of the Earth-Moon system. Besides the radius of each object, the radius to the Earth-Moon barycenter is shown. Photos from NASA . Data from NASA . The Moon's axis is located by Cassini's third law .

The Moon may have dramatically affected the development of life by moderating the planet's climate. Paleontological evidence and computer simulations show that Earth's axial tilt is stabilized by tidal interactions with the Moon. [ 140 ] Some theorists believe that without this stabilization against the torques applied by the Sun and planets to the Earth's equatorial bulge, the rotational axis might be chaotically unstable, exhibiting chaotic changes over millions of years, as appears to be the case for Mars. [ 141 ]

Viewed from Earth, the Moon is just far enough away to have very nearly the same apparent-sized disk as the Sun. The angular size (or solid angle ) of these two bodies match because, although the Sun's diameter is about 400 times as large as the Moon's, it is also 400 times more distant. [ 130 ] This allows total and annular solar eclipses to occur on Earth.

The most widely accepted theory of the Moon's origin, the giant impact theory , states that it formed from the collision of a Mars-size protoplanet called Theia with the early Earth. This hypothesis explains (among other things) the Moon's relative lack of iron and volatile elements, and the fact that its composition is nearly identical to that of the Earth's crust. [ 142 ]

Earth has at least two co-orbital asteroids , 3753 Cruithne and 2002 AA 29 . [ 143 ]

A scale representation of the relative sizes of, and average distance between, Earth and Moon

Habitability

See also: Planetary habitability

A planet that can sustain life is termed habitable, even if life did not originate there. The Earth provides the (currently understood) requisite conditions of liquid water, an environment where complex organic molecules can assemble, and sufficient energy to sustain metabolism . [ 144 ] The distance of the Earth from the Sun, as well as its orbital eccentricity, rate of rotation, axial tilt, geological history, sustaining atmosphere and protective magnetic field all contribute to the conditions believed necessary to originate and sustain life on this planet. [ 145 ]

Biosphere

Main article: Biosphere

The planet's life forms are sometimes said to form a "biosphere". This biosphere is generally believed to have begun evolving about 3.5 billion years ago. Earth is the only place where life is known to exist. The biosphere is divided into a number of biomes , inhabited by broadly similar plants and animals. On land, biomes are separated primarily by differences in latitude, height above sea level and humidity . Terrestrial biomes lying within the Arctic or Antarctic Circles , at high altitudes or in extremely arid areas are relatively barren of plant and animal life; species diversity reaches a peak in humid lowlands at equatorial latitudes . [ 146 ]

Natural resources and land use

Main article: Natural resource

The Earth provides resources that are exploitable by humans for useful purposes. Some of these are non-renewable resources , such as mineral fuels , that are difficult to replenish on a short time scale.

Large deposits of fossil fuels are obtained from the Earth's crust, consisting of coal, petroleum, natural gas and methane clathrate . These deposits are used by humans both for energy production and as feedstock for chemical production. Mineral ore bodies have also been formed in Earth's crust through a process of Ore genesis , resulting from actions of erosion and plate tectonics. [ 147 ] These bodies form concentrated sources for many metals and other useful elements .

The Earth's biosphere produces many useful biological products for humans, including (but far from limited to) food, wood, pharmaceuticals , oxygen, and the recycling of many organic wastes. The land-based ecosystem depends upon topsoil and fresh water, and the oceanic ecosystem depends upon dissolved nutrients washed down from the land. [ 148 ] Humans also live on the land by using building materials to construct shelters. In 1993, human use of land is approximately:

Land use Arable land Permanent crops Permanent pastures Forests and woodland Urban areas Άλλα
Percentage 13.13% [ 11 ] 4.71% [ 11 ] 26% 32% 1,5% 30%

The estimated amount of irrigated land in 1993 was 2,481,250 km 2 . [ 11 ]

Natural and environmental hazards

Large areas of the Earth's surface are subject to extreme weather such as tropical cyclones , hurricanes , or typhoons that dominate life in those areas. Many places are subject to earthquakes , landslides , tsunamis , volcanic eruptions , tornadoes , sinkholes , blizzards , floods, droughts, and other calamities and disasters.

Many localized areas are subject to human-made pollution of the air and water, acid rain and toxic substances, loss of vegetation ( overgrazing , deforestation , desertification ), loss of wildlife, species extinction, soil degradation , soil depletion, erosion, and introduction of invasive species .

According to the United Nations , a scientific consensus exists linking human activities to global warming due to industrial carbon dioxide emissions. This is predicted to produce changes such as the melting of glaciers and ice sheets, more extreme temperature ranges, significant changes in weather and a global rise in average sea levels . [ 149 ]

Human geography

Main article: Human geography
See also: World
North AmericaSouth AmericaAntarcticaAfricaEuropeAsiaOceaniaOceansContinents vide couleurs.png
Σχετικά με αυτή την εικόνα

Cartography , the study and practice of map making, and vicariously geography , have historically been the disciplines devoted to depicting the Earth. Surveying , the determination of locations and distances, and to a lesser extent navigation , the determination of position and direction, have developed alongside cartography and geography, providing and suitably quantifying the requisite information.

Earth has approximately 6,803,000,000 human inhabitants as of December 12, 2009. [ 150 ] Projections indicate that the world's human population will reach seven billion in 2013 and 9.2 billion in 2050. [ 151 ] Most of the growth is expected to take place in developing nations . Human population density varies widely around the world, but a majority live in Asia . By 2020, 60% of the world's population is expected to be living in urban, rather than rural, areas. [ 152 ]

It is estimated that only one-eighth of the surface of the Earth is suitable for humans to live on—three-quarters is covered by oceans, and half of the land area is either desert (14%), [ 153 ] high mountains (27%), [ 154 ] or other less suitable terrain. The northernmost permanent settlement in the world is Alert , on Ellesmere Island in Nunavut , Canada. [ 155 ] (82°28′N) The southernmost is the Amundsen-Scott South Pole Station , in Antarctica, almost exactly at the South Pole. (90°S)

The Earth at night, a composite of DMSP /OLS ground illumination data on a simulated night-time image of the world. This image is not photographic and many features are brighter than they would appear to a direct observer.

Independent sovereign nations claim the planet's entire land surface, except for some parts of Antarctica and the odd unclaimed area of Bir Tawil between Egypt and Sudan . As of 2007 there are 201 sovereign states , including the 192 United Nations member states . In addition, there are 59 dependent territories , and a number of autonomous areas , territories under dispute and other entities. [ 11 ] Historically, Earth has never had a sovereign government with authority over the entire globe, although a number of nation-states have striven for world domination and failed. [ 156 ]

The United Nations is a worldwide intergovernmental organization that was created with the goal of intervening in the disputes between nations, thereby avoiding armed conflict. [ 157 ] It is not, however, a world government. The UN serves primarily as a forum for international diplomacy and international law . When the consensus of the membership permits, it provides a mechanism for armed intervention. [ 158 ]

The first human to orbit the Earth was Yuri Gagarin on April 12, 1961. [ 159 ] In total, about 400 people visited outer space and reached Earth orbit as of 2004, and, of these, twelve have walked on the Moon. [ 160 ] [ 161 ] [ 162 ] Normally the only humans in space are those on the International Space Station . The station's crew, currently six people, is usually replaced every six months. [ 163 ] The furthest humans have travelled from Earth is 400,171 km, achieved during the 1970 Apollo 13 mission. [ 164 ]

Cultural viewpoint

Main article: Earth in culture
The first photograph ever taken by astronauts of an " Earthrise ", from Apollo 8

The name "Earth" derives from the Anglo-Saxon word erda , which means ground or soil, and is related to the German word erde . It became eorthe later, and then erthe in Middle English . [ 165 ] The standard astronomical symbol of the Earth consists of a cross circumscribed by a circle. [ 166 ]

Unlike the rest of the planets in the Solar System, humankind did not begin to view the Earth as a moving object in orbit around the Sun until the 16th century. [ 167 ] Earth has often been personified as a deity , in particular a goddess . In many cultures the mother goddess is also portrayed as a fertility deity . Creation myths in many religions recall a story involving the creation of the Earth by a supernatural deity or deities. A variety of religious groups, often associated with fundamentalist branches of Protestantism [ 168 ] or Islam , [ 169 ] assert that their interpretations of these creation myths in sacred texts are literal truth and should be considered alongside or replace conventional scientific accounts of the formation of the Earth and the origin and development of life. [ 170 ] Such assertions are opposed by the scientific community [ 171 ] [ 172 ] and by other religious groups. [ 173 ] [ 174 ] [ 175 ] A prominent example is the creation-evolution controversy .

In the past there were varying levels of belief in a flat Earth , [ 176 ] but this was displaced by the concept of a spherical Earth due to observation and circumnavigation. [ 177 ] The human perspective regarding the Earth has changed following the advent of spaceflight, and the biosphere is now widely viewed from a globally integrated perspective. [ 178 ] [ 179 ] This is reflected in a growing environmental movement that is concerned about humankind's effects on the planet. [ 180 ]

Δείτε επίσης

Earth sciences portal
Book: Solar System
Wikipedia Books are collections of articles that can be downloaded or ordered in print.


Σημειώσεις

  1. ^ All astronomical quantities vary, both secularly and periodically . The quantities given are the values at the instant J2000.0 of the secular variation, ignoring all periodic variations.
  2. ^ a b aphelion = a × (1 + e ); perihelion = a × (1 - e ), where a is the semi-major axis and e is the eccentricity.
  3. ^ The reference lists the longitude of the ascending node as -11.26064°, which is equivalent to 348.73936° by the fact that any angle is equal to itself plus 360°.
  4. ^ The reference lists the longitude of perihelion , which is the sum of the longitude of the ascending node and the argument of perihelion. That is, 114.20783° + (-11.26064°) = 102.94719°.
  5. ^ Due to natural fluctuations, ambiguities surrounding ice shelves , and mapping conventions for vertical datums , exact values for land and ocean coverage are not meaningful. Based on data from the Vector Map and Global Landcover datasets, extreme values for coverage of lakes and streams are 0.6% and 1.0% of the earth's surface. The ice shields of Antarctica and Greenland are counted as land, even though much of the rock which supports them lies below sea level.
  6. ^ "Blue Planet" is used as the title of two films ( Blue Planet and The Blue Planet ), in the Life issue "The Incredible Year '68", which featured the Earthrise photo with lines from poet James Dickey ("Behold/The blue planet steeped in its dream/Of reality"), and in the title of the European Space Agency bulletin report Exploring the water cycle of the 'Blue Planet' .
  7. ^ By International Astronomical Union convention, the term terra is used only for naming extensive land masses on celestial bodies other than the Earth. Cf. Blue, Jennifer (2007-07-05). "Descriptor Terms (Feature Types)" . Gazetteer of Planetary Nomenclature . USGS . http://planetarynames.wr.usgs.gov/jsp/append5.jsp . Ανακτήθηκε 07/05/2007.  
  8. ^ At present, the other planets in the Solar System are either too hot or too cold to support liquid water on the surface in vapor-liquid equilibrium. As of 2007, water vapor has been detected in the atmosphere of only one extrasolar planet, and it is a gas giant. See: Tinetti, G.; Vidal-Madjar, A.; Liang, MC; Beaulieu, JP; Yung, Y.; Carey, S.; Barber, RJ; Tennyson, J.; Ribas, I (July 2007). "Water vapour in the atmosphere of a transiting extrasolar planet" . Nature 448 (7150): 169–171. doi : 10.1038/nature06002 . PMID 17625559 . http://www.nature.com/nature/journal/v448/n7150/abs/nature06002.html .  
  9. ^ The number of solar days is one less than the number of sidereal days because the orbital motion of the Earth about the Sun results in one additional revolution of the planet about its axis.
  10. ^ Locally varies between 5 and 200 km.
  11. ^ Locally varies between 5 and 70 km.
  12. ^ Including the Somali Plate , which is currently in the process of formation out of the African Plate. See: Chorowicz, Jean (October 2005). "The East African rift system". Journal of African Earth Sciences 43 (1–3): 379–410. doi : 10.1016/j.jafrearsci.2005.07.019 .  
  13. ^ This is the measurement taken by the vessel Kaikō in March 1995 and is believed to be the most accurate measurement to date. See the Challenger Deep article for more details.
  14. ^ The total surface area of the Earth is 5.1 × 10 8 km 2 . To first approximation, the average depth would be the ratio of the two, or 2.7 km.
  15. ^ Aoki, the ultimate source of these figures, uses the term "seconds of UT1" instead of "seconds of mean solar time".— Aoki, S. (1982). "The new definition of universal time" . Astronomy and Astrophysics 105 (2): 359–361 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1982A&A...105..359A . Retrieved 2008-09-23 .  
  16. ^ For the Earth, the Hill radius is
    \begin{smallmatrix} R_H = a\left ( \frac{m}{3M} \right )^{\frac{1}{3}} \end{smallmatrix} ,
    where m is the mass of the Earth, a is an Astronomical Unit, and M is the mass of the Sun. So the radius in AU is about: \begin{smallmatrix} \left ( \frac{1}{3 \cdot 332,946} \right )^{\frac{1}{3}} = 0.01 \end{smallmatrix} .
  17. ^ Aphelion is 103.4% of the distance to perihelion. Due to the inverse square law, the radiation at perihelion is about 106.9% the energy at aphelion.

Αναφορές

  1. ^ a b Standish, E. Myles; Williams, James C. "Orbital Ephemerides of the Sun, Moon, and Planets" (PDF). International Astronomical Union Commission 4: (Ephemerides) . http://iau-comm4.jpl.nasa.gov/XSChap8.pdf . Retrieved 2010-04-03 .   See table 8.10.2. Calculation based upon 1 AU = 149,597,870,700(3) m.
  2. ^ a b c d Staff (2007-08-07). "Useful Constants" . International Earth Rotation and Reference Systems Service . http://hpiers.obspm.fr/eop-pc/models/constants.html . Retrieved 2008-09-23 .  
  3. ^ a b c d e f g h i j k l m n Williams, David R. (2004-09-01). "Earth Fact Sheet" . NASA . http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/factsheet/earthfact.html . Retrieved 2010-08-09 .  
  4. ^ Allen, Clabon Walter; Cox, Arthur N. (2000). Allen's Astrophysical Quantities . Springer. σ 294. ISBN 0-387-98746-0 . http://books.google.com/?id=w8PK2XFLLH8C&pg=PA294 .  
  5. ^ Various (2000). David R. Lide. ed. Handbook of Chemistry and Physics (81st ed.). CRC. ISBN 0849304814 .  
  6. ^ a b IERS Working Groups (2003). "General Definitions and Numerical Standards" . In McCarthy, Dennis D.; Petit, Gérard. IERS Technical Note No. 32 . US Naval Observatory and Bureau International des Poids et Mesures . http://www.iers.org/MainDisp.csl?pid=46-25776 . Retrieved 2008-08-03 .  
  7. ^ Cazenave, Anny (1995). "Geoid, Topography and Distribution of Landforms" . In Ahrens, Thomas J (PDF). Global earth physics a handbook of physical constants . Washington, DC: American Geophysical Union. ISBN 0-87590-851-9 . Archived from the original on 2006-10-16 . http://web.archive.org/web/20061016024803/http://www.agu.org/reference/gephys/5_cazenave.pdf . Retrieved 2008-08-03 .  
  8. ^ World Geodetic System ( WGS-84 ). Available online from National Geospatial-Intelligence Agency .
  9. ^ Rosenberg, Matt. "What is the circumference of the earth?" . About.com . http://geography.about.com/library/faq/blqzcircumference.htm . Retrieved 2010-04-22 .  
  10. ^ Pidwirny, Michael (2006-02-02). Surface area of our planet covered by oceans and continents.(Table 8o-1) . University of British Columbia, Okanagan . http://www.physicalgeography.net/fundamentals/8o.html . Retrieved 2007-11-26 .  
  11. ^ a b c d e f Staff (2008-07-24). "World" . The World Factbook . Central Intelligence Agency . https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/xx.html . Ανακτήθηκε 05/08/2008.  
  12. ^ Yoder, Charles F. (1995). TJ Ahrens. ed. Global Earth Physics: A Handbook of Physical Constants . Washington: American Geophysical Union. σ 12. ISBN 0-87590-851-9 . Archived from the original on 2007-03-08 . http://web.archive.org/web/20070308141029/http://www.agu.org/reference/gephys.html . Retrieved 2007-03-17 .   [ νεκροί σύνδεσμοι ]
  13. ^ Allen, Clabon Walter; Cox, Arthur N. (2000). Allen's Astrophysical Quantities . Springer. σ 296. ISBN 0-387-98746-0 . http://books.google.com/?id=w8PK2XFLLH8C&pg=PA296 . Retrieved 2010-08-17 .  
  14. ^ Arthur N. Cox, ed (2000). Allen's Astrophysical Quantities (4th ed.). New York: AIP Press. σ 244. ISBN 0-387-98746-0 . http://books.google.com/?id=w8PK2XFLLH8C&pg=PA244 . Retrieved 2010-08-17 .  
  15. ^ "World: Lowest Temperature" . WMO Weather and Climate Extremes Archive . Arizona State University . http://wmo.asu.edu/world-lowest-temperature . Ανακτήθηκε 07/08/2010.  
  16. ^ Kinver, Mark (December 10, 2009). "Global average temperature may hit record level in 2010" . BBC Online . http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/8406839.stm . Retrieved 2010-04-22 .  
  17. ^ "World: Highest Temperature" . WMO Weather and Climate Extremes Archive . Arizona State University . http://wmo.asu.edu/world-highest-temperature . Ανακτήθηκε 07/08/2010.  
  18. ^ May, Robert M. (1988). "How many species are there on earth?" . Science 241 (4872): 1441–1449. doi : 10.1126/science.241.4872.1441 . PMID 17790039 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1988Sci...241.1441M . Retrieved 2007-08-14 .  
  19. ^ a b See:
  20. ^ Harrison, Roy M.; Hester, Ronald E. (2002). Causes and Environmental Implications of Increased UV-B Radiation . Royal Society of Chemistry. ISBN 0854042652 .  
  21. ^ a b c Britt, Robert (2000-02-25). "Freeze, Fry or Dry: How Long Has the Earth Got?" . http://www.thespacenews.com/newsadmin/articles/357/freeze-fry-or-dry-how-long-has-the-earth-got .  
  22. ^ a b Carrington, Damian (2000-02-21). "Date set for desert Earth" . BBC News . http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/specials/washington_2000/649913.stm . Retrieved 2007-03-31 .  
  23. ^ Yoder, Charles F. (1995). TJ Ahrens. ed. Global Earth Physics: A Handbook of Physical Constants . Washington: American Geophysical Union. σ 8. ISBN 0-87590-851-9 . http://www.agu.org/reference/gephys.html . Retrieved 2007-03-17 .   [ νεκροί σύνδεσμοι ]
  24. ^ Bowring, S.; Housh, T. (1995). "The Earth's early evolution". Science 269 (5230): 1535. doi : 10.1126/science.7667634 . PMID 7667634 .  
  25. ^ Yin, Qingzhu; Jacobsen, SB; Yamashita, K.; Blichert-Toft, J.; Télouk, P.; Albarède, F. (2002). "A short timescale for terrestrial planet formation from Hf-W chronometry of meteorites". Nature 418 (6901): 949–952. doi : 10.1038/nature00995 . PMID 12198540 .  
  26. ^ Kleine, Thorsten; Palme, Herbert; Mezger, Klaus; Halliday, Alex N. (2005-11-24). "Hf-W Chronometry of Lunar Metals and the Age and Early Differentiation of the Moon". Science 310 (5754): 1671–1674. doi : 10.1126/science.1118842 . PMID 16308422 .  
  27. ^ Reilly, Michael (October 22, 2009). "Controversial Moon Origin Theory Rewrites History" . http://news.discovery.com/space/moon-earth-formation.html . Retrieved 2010-01-30 .  
  28. ^ Canup, RM; Asphaug, E. (Fall Meeting 2001). "An impact origin of the Earth-Moon system" . Abstract #U51A-02 . American Geophysical Union . http://adsabs.harvard.edu/abs/2001AGUFM.U51A..02C . Retrieved 2007-03-10 .  
  29. ^ Canup, R.; Asphaug, E. (2001). "Origin of the Moon in a giant impact near the end of the Earth's formation" . Nature 412 (6848): 708–712. doi : 10.1038/35089010 . PMID 11507633 . http://www.nature.com/nature/journal/v412/n6848/abs/412708a0.html .  
  30. ^ Morbidelli, A.; Chambers, J.; Lunine, JI; Petit, JM; Robert, F.; Valsecchi, GB; Cyr, KE (2000). "Source regions and time scales for the delivery of water to Earth" . Meteoritics & Planetary Science 35 (6): 1309–1320. doi : 10.1111/j.1945-5100.2000.tb01518.x . http://adsabs.harvard.edu/abs/2000M&PS...35.1309M . Retrieved 2007-03-06 .  
  31. ^ Guinan, EF; Ribas, I. "Our Changing Sun: The Role of Solar Nuclear Evolution and Magnetic Activity on Earth's Atmosphere and Climate" . In Benjamin Montesinos, Alvaro Gimenez and Edward F. Guinan. ASP Conference Proceedings: The Evolving Sun and its Influence on Planetary Environments . San Francisco: Astronomical Society of the Pacific. ISBN 1-58381-109-5 . http://adsabs.harvard.edu/abs/2002ASPC..269...85G . Retrieved 2009-07-27 .  
  32. ^ Staff (March 4, 2010). "Oldest measurement of Earth's magnetic field reveals battle between Sun and Earth for our atmosphere" . Physorg.news . http://www.physorg.com/news186922627.html . Retrieved 2010-03-27 .  
  33. ^ Rogers, John James William; Santosh, M. (2004). Continents and Supercontinents . Oxford University Press US. σ 48. ISBN 0195165896 .  
  34. ^ Hurley, PM (Jun 1969). "Pre-drift continental nuclei". Science 164 (3885): 1229–1242. doi : 10.1126/science.164.3885.1229 . ISSN 0036-8075 . PMID 17772560 .  
  35. ^ Armstrong, RL (1968). "A model for the evolution of strontium and lead isotopes in a dynamic earth". Reviews of Geophysics 6 : 175–199. doi : 10.1029/RG006i002p00175 .  
  36. ^ De Smet, J. (2000). "Early formation and long-term stability of continents resulting from decompression melting in a convecting mantle". Tectonophysics 322 : 19. doi : 10.1016/S0040-1951(00)00055-X .  
  37. ^ Harrison, T.; Blichert-Toft, J.; Müller, W.; Albarede, F.; Holden, P.; Mojzsis, S. (December 2005). "Heterogeneous Hadean hafnium: evidence of continental crust at 4.4 to 4.5 ga". Science 310 (5756): 1947–50. doi : 10.1126/science.1117926 . PMID 16293721 .  
  38. ^ Hong, D. (2004). "Continental crustal growth and the supercontinental cycle: evidence from the Central Asian Orogenic Belt". Journal of Asian Earth Sciences 23 : 799. doi : 10.1016/S1367-9120(03)00134-2 .  
  39. ^ Armstrong, RL (1991). "The persistent myth of crustal growth". Australian Journal of Earth Sciences 38 : 613–630. doi : 10.1080/08120099108727995 .  
  40. ^ Murphy, JB; Nance, RD (1965). "How do supercontinents assemble?" . American Scientist 92 : 324–33. doi : 10.1511/2004.4.324 . http://scienceweek.com/2004/sa040730-5.htm . Retrieved 2007-03-05 .  
  41. ^ Purves, William Kirkwood; Sadava, David; Orians, Gordon H.; Heller, Craig (2001). Life, the Science of Biology: The Science of Biology . Macmillan. σ 455. ISBN 0716738732 .  
  42. ^ Doolittle, W. Ford; Worm, Boris (February 2000). "Uprooting the tree of life". Scientific American 282 (6): 90–95. doi : 10.1038/nature03582 .  
  43. ^ Berkner, LV; Marshall, LC (1965). "On the Origin and Rise of Oxygen Concentration in the Earth's Atmosphere" . Journal of Atmospheric Sciences 22 (3): 225–261. doi : 10.1175/1520-0469(1965)022<0225:OTOARO>2.0.CO;2 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1965JAtS...22..225B . Retrieved 2007-03-05 .  
  44. ^ Burton, Kathleen (2002-11-29). "Astrobiologists Find Evidence of Early Life on Land" . NASA . http://www.nasa.gov/centers/ames/news/releases/2000/00_79AR.html . Retrieved 2007-03-05 .  
  45. ^ Kirschvink, JL (1992). Schopf, JW; Klein, C. and Des Maris, D. ed. Late Proterozoic low-latitude global glaciation: the Snowball Earth . The Proterozoic Biosphere: A Multidisciplinary Study. Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ. pp. 51–52. ISBN 0521366151 .  
  46. ^ Raup, DM; Sepkoski, JJ (1982). "Mass Extinctions in the Marine Fossil Record" . Science 215 (4539): 1501–1503. doi : 10.1126/science.215.4539.1501 . PMID 17788674 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1982Sci...215.1501R . Retrieved 2007-03-05 .  
  47. ^ Gould, Stephan J. (October 1994). "The Evolution of Life on Earth" . Scientific American . http://brembs.net/gould.html . Retrieved 2007-03-05 .  
  48. ^ Wilkinson, BH; McElroy, BJ (2007). "The impact of humans on continental erosion and sedimentation" . Bulletin of the Geological Society of America 119 (1–2): 140–156. doi : 10.1130/B25899.1 . http://bulletin.geoscienceworld.org/cgi/content/abstract/119/1-2/140 . Retrieved 2007-04-22 .  
  49. ^ Staff. "Paleoclimatology – The Study of Ancient Climates" . Page Paleontology Science Center . http://www.lakepowell.net/sciencecenter/paleoclimate.htm . Retrieved 2007-03-02 .  
  50. ^ a b c Sackmann, I.-J.; Boothroyd, AI; Kraemer, KE (1993). "Our Sun. III. Present and Future" (PDF). Astrophysical Journal 418 : 457–468. doi : 10.1086/173407 . Bibcode : 1993ApJ...418..457S . http://articles.adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?1993ApJ...418..457S&data_type=PDF_HIGH&whole_paper=YES&type=PRINTER&filetype=.pdf . Retrieved 2008-07-08 .  
  51. ^ Kasting, JF (1988). "Runaway and Moist Greenhouse Atmospheres and the Evolution of Earth and Venus" . Icarus 74 : 472–494. doi : 10.1016/0019-1035(88)90116-9 . PMID 11538226 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1988Icar...74..472K . Retrieved 2007-03-31 .  
  52. ^ a b Ward, Peter D.; Brownlee, Donald (2002). The Life and Death of Planet Earth: How the New Science of Astrobiology Charts the Ultimate Fate of Our World . New York: Times Books, Henry Holt and Company. ISBN 0-8050-6781-7 .  
  53. ^ Li, King-Fai; Pahlevan, Kaveh; Kirschvink, Joseph L.; Yung, Yuk L. (2009). "Atmospheric Pressure as a Natural Climate Regulator for a Terrestrial Planet with a Biosphere" . Proceedings of the National Academy of Sciences 1–6 (24): 9576–9579. doi : 10.1073/pnas.0809436106 . PMID 19487662 . PMC 2701016 . http://www.gps.caltech.edu/~kfl/paper/Li_PNAS2009.pdf . Retrieved 2009-07-19 .  
  54. ^ Guillemot, H.; Greffoz, V. (March 2002). "Ce que sera la fin du monde" (in French). Science et Vie N° 1014 .  
  55. ^ Bounama, Christine; Franck, S.; Von Bloh, W. (2001). "The fate of Earth's ocean" . Hydrology and Earth System Sciences (Germany: Potsdam Institute for Climate Impact Research) 5 (4): 569–575. doi : 10.5194/hess-5-569-2001 . http://www.hydrol-earth-syst-sci.net/5/569/2001/hess-5-569-2001.pdf . Retrieved 2009-07-03 .  
  56. ^ a b Schröder, K.-P.; Connon Smith, Robert (2008). "Distant future of the Sun and Earth revisited". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 386 : 155. doi : 10.1111/j.1365-2966.2008.13022.x . arXiv : 0801.4031 .  
    See also Palmer, Jason (2008-02-22). "Hope dims that Earth will survive Sun's death" . NewScientist.com news service . http://space.newscientist.com/article/dn13369-hope-dims-that-earth-will-survive-suns-death.html?feedId=online-news_rss20 . Retrieved 2008-03-24 .  
  57. ^ Stern, David P. (2001-11-25). "Planetary Magnetism" . NASA . http://astrogeology.usgs.gov/HotTopics/index.php?/archives/147-Names-for-the-Columbia-astronauts-provisionally-approved.html . Retrieved 2007-04-01 .  
  58. ^ Tackley, Paul J. (2000-06-16). "Mantle Convection and Plate Tectonics: Toward an Integrated Physical and Chemical Theory". Science 288 (5473): 2002–2007. doi : 10.1126/science.288.5473.2002 . PMID 10856206 .  
  59. ^ Milbert, DG; Smith, DA "Converting GPS Height into NAVD88 Elevation with the GEOID96 Geoid Height Model" . National Geodetic Survey, NOAA . http://www.ngs.noaa.gov/PUBS_LIB/gislis96.html . Retrieved 2007-03-07 .  
  60. ^ a b Sandwell, DT; Smith, WHF (2006-07-07). "Exploring the Ocean Basins with Satellite Altimeter Data" . NOAA/NGDC . http://www.ngdc.noaa.gov/mgg/bathymetry/predicted/explore.HTML . Retrieved 2007-04-21 .  
  61. ^ Mohr, PJ; Taylor, BN (October 2000). "Unit of length (meter)" . NIST Reference on Constants, Units, and Uncertainty . NIST Physics Laboratory . http://physics.nist.gov/cuu/Units/meter.html . Retrieved 2007-04-23 .  
  62. ^ Staff (November 2001). "WPA Tournament Table & Equipment Specifications" . World Pool-Billiards Association . http://www.wpa-pool.com/index.asp?content=rules_spec . Retrieved 2007-03-10 .  
  63. ^ Senne, Joseph H. (2000). "Did Edmund Hillary Climb the Wrong Mountain". Professional Surveyor 20 (5): 16–21.  
  64. ^ Sharp, David (2005-03-05). "Chimborazo and the old kilogram". The Lancet 365 (9462): 831–832. doi : 10.1016/S0140-6736(05)71021-7 .  
  65. ^ "Tall Tales about Highest Peaks" . Australian Broadcasting Corporation . http://www.abc.net.au/science/k2/moments/s1086384.htm . Retrieved 2008-12-29 .  
  66. ^ Brown, Geoff C.; Mussett, Alan E. (1981). The Inaccessible Earth (2nd ed.). Taylor & Francis. σ 166. ISBN 0045500282 .   Note: After Ronov and Yaroshevsky (1969).
  67. ^ Morgan, JW; Anders, E. (1980). "Chemical composition of Earth, Venus, and Mercury" . Proceedings of the National Academy of Science 71 (12): 6973–6977. doi : 10.1073/pnas.77.12.6973 . PMID 16592930 . PMC 350422 . http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?artid=350422 . Retrieved 2007-02-04 .  
  68. ^ This article incorporates text from a publication now in the public domain : Chisholm, Hugh, ed (1911). "Petrology". Encyclopædia Britannica (Eleventh ed.). Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ.  
  69. ^ Tanimoto, Toshiro (1995). Thomas J. Ahrens. ed (PDF). Crustal Structure of the Earth . Washington, DC: American Geophysical Union. ISBN 0-87590-851-9 . Archived from the original on 2006-10-16 . http://web.archive.org/web/20061016194153/http://www.agu.org/reference/gephys/15_tanimoto.pdf . Retrieved 2007-02-03 .  
  70. ^ Kerr, Richard A. (2005-09-26). "Earth's Inner Core Is Running a Tad Faster Than the Rest of the Planet". Science 309 (5739): 1313. doi : 10.1126/science.309.5739.1313a . PMID 16123276 .  
  71. ^ Jordan, TH (1979). "Structural Geology of the Earth's Interior" . Proceedings National Academy of Science 76 (9): 4192–4200. doi : 10.1073/pnas.76.9.4192 . PMID 16592703 . PMC 411539 . http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?artid=411539 . Retrieved 2007-03-24 .  
  72. ^ Robertson, Eugene C. (2001-07-26). "The Interior of the Earth" . USGS . http://pubs.usgs.gov/gip/interior/ . Retrieved 2007-03-24 .  
  73. ^ a b Turcotte, DL; Schubert, G. (2002). "4". Geodynamics (2 ed.). Cambridge, England, UK: Cambridge University Press. pp. 136–137. ISBN 978-0-521-66624-4 .  
  74. ^ Sanders, Robert (2003-12-10). "Radioactive potassium may be major heat source in Earth's core" . UC Berkeley News . http://www.berkeley.edu/news/media/releases/2003/12/10_heat.shtml . Retrieved 2007-02-28 .  
  75. ^ Alfè, D.; Gillan, MJ; Vocadlo, L.; Brodholt, J; Price, GD (2002). "The ab initio simulation of the Earth's core" (PDF). Philosophical Transaction of the Royal Society of London 360 (1795): 1227–1244 . http://chianti.geol.ucl.ac.uk/~dario/pubblicazioni/PTRSA2002.pdf . Retrieved 2007-02-28 .  
  76. ^ Vlaar, N; Vankeken, P.; Vandenberg, A. (1994). "Cooling of the earth in the Archaean: Consequences of pressure-release melting in a hotter mantle". Earth and Planetary Science Letters 121 : 1. doi : 10.1016/0012-821X(94)90028-0 .  
  77. ^ Turcotte, DL; Schubert, G. (2002). "4". Geodynamics (2 ed.). Cambridge, England, UK: Cambridge University Press. σ 137. ISBN 978-0-521-66624-4 .  
  78. ^ Pollack, Henry N.; Hurter, Suzanne J.; Johnson, Jeffrey R. (August 1993). "Heat flow from the earth's interior - Analysis of the global data set". Reviews of Geophysics 31 (3): 267–280. doi : 10.1029/93RG01249 . Bibcode : 1993RvGeo..31..267P .  
  79. ^ Richards, MA; Duncan, RA; Courtillot, VE (1989). "Flood Basalts and Hot-Spot Tracks: Plume Heads and Tails" . Science 246 (4926): 103–107. doi : 10.1126/science.246.4926.103 . PMID 17837768 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1989Sci...246..103R . Retrieved 2007-04-21 .  
  80. ^ Sclater, John G; Parsons, Barry; Jaupart, Claude (1981). "Oceans and Continents: Similarities and Differences in the Mechanisms of Heat Loss". Journal of Geophysical Research 86 : 11535. doi : 10.1029/JB086iB12p11535 .  
  81. ^ Brown, WK; Wohletz, KH (2005). "SFT and the Earth's Tectonic Plates" . Los Alamos National Laboratory . http://www.ees1.lanl.gov/Wohletz/SFT-Tectonics.htm . Retrieved 2007-03-02 .  
  82. ^ Kious, WJ; Tilling, RI (1999-05-05). "Understanding plate motions" . USGS . http://pubs.usgs.gov/gip/dynamic/understanding.html . Retrieved 2007-03-02 .  
  83. ^ Seligman, Courtney (2008). "The Structure of the Terrestrial Planets" . Online Astronomy eText Table of Contents . cseligman.com . http://cseligman.com/text/planets/innerstructure.htm . Retrieved 2008-02-28 .  
  84. ^ Duennebier, Fred (1999-08-12). "Pacific Plate Motion" . University of Hawaii . http://www.soest.hawaii.edu/GG/ASK/plate-tectonics2.html . Retrieved 2007-03-14 .  
  85. ^ Mueller, RD; Roest, WR; Royer, J.-Y.; Gahagan, LM; Sclater, JG (2007-03-07). "Age of the Ocean Floor Poster" . NOAA . http://www.ngdc.noaa.gov/mgg/fliers/96mgg04.html . Retrieved 2007-03-14 .  
  86. ^ Bowring, Samuel A.; Williams, Ian S. (1999). "Priscoan (4.00–4.03 Ga) orthogneisses from northwestern Canada". Contributions to Mineralogy and Petrology 134 : 3. doi : 10.1007/s004100050465 .  
  87. ^ Meschede, M.; Udo Barckhausen, U. (2000-11-20). "Plate Tectonic Evolution of the Cocos-Nazca Spreading Center" . Proceedings of the Ocean Drilling Program . Texas A&M University . http://www-odp.tamu.edu/publications/170_SR/chap_07/chap_07.htm . Retrieved 2007-04-02 .  
  88. ^ Staff. "GPS Time Series" . NASA JPL . http://sideshow.jpl.nasa.gov/mbh/series.html . Retrieved 2007-04-02 .  
  89. ^ a b Pidwirny, Michael (2006). "Fundamentals of Physical Geography (2nd Edition)" . PhysicalGeography.net . http://www.physicalgeography.net/fundamentals/7h.html . Retrieved 2007-03-19 .  
  90. ^ Kring, David A. "Terrestrial Impact Cratering and Its Environmental Effects" . Lunar and Planetary Laboratory . http://www.lpi.usra.edu/science/kring/epo_web/impact_cratering/intro/ . Retrieved 2007-03-22 .  
  91. ^ Staff. "Layers of the Earth" . Volcano World . http://volcano.oregonstate.edu/vwdocs/vwlessons/plate_tectonics/part1.html . Retrieved 2007-03-11 .  
  92. ^ Jessey, David. "Weathering and Sedimentary Rocks" . Cal Poly Pomona . http://geology.csupomona.edu/drjessey/class/Gsc101/Weathering.html . Retrieved 2007-03-20 .  
  93. ^ de Pater, Imke; Lissauer, Jack J. (2010). Planetary Sciences (2nd ed.). Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ. σ 154. ISBN 0521853710 .  
  94. ^ Wenk, Hans-Rudolf; Bulakh, Andreĭ Glebovich (2004). Minerals: their constitution and origin . Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ. σ 359. ISBN 0521529581 .  
  95. ^ FAO Staff (1995). FAO Production Yearbook 1994 (Volume 48 ed.). Rome, Italy: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9250038445 .  
  96. ^ Sverdrup, HU; Fleming, Richard H. (1942-01-01). The oceans, their physics, chemistry, and general biology . Scripps Institution of Oceanography Archives. ISBN 0136303501 . http://repositories.cdlib.org/sio/arch/oceans/ . Retrieved 2008-06-13 .  
  97. ^ "7,000 m Class Remotely Operated Vehicle KAIKO 7000 " . Japan Agency for Marine-Earth Science and Technology (JAMSTEC) . http://www.jamstec.go.jp/e/about/equipment/ships/kaiko7000.html . Retrieved 2008-06-07 .  
  98. ^ Charette, Matthew A.; Smith, Walter HF (June 2010). "The Volume of Earth's Ocean" . Oceanography 23 (2): 112–114 . http://www.tos.org/oceanography/issues/issue_archive/issue_pdfs/23_2/23-2_charette.pdf . Retrieved 2010-06-04 .  
  99. ^ Shiklomanov, Igor A.; et al. (1999). "World Water Resources and their use Beginning of the 21st century Prepared in the Framework of IHP UNESCO" . State Hydrological Institute, St. Petersburg . http://webworld.unesco.org/water/ihp/db/shiklomanov/ . Retrieved 2006-08-10 .  
  100. ^ Kennish, Michael J. (2001). Practical handbook of marine science . Marine science series (3rd ed.). CRC Press. σ 35. ISBN 0849323916 .  
  101. ^ Mullen, Leslie (2002-06-11). "Salt of the Early Earth" . NASA Astrobiology Magazine . http://www.astrobio.net/news/article223.html . Retrieved 2007-03-14 .  
  102. ^ Morris, Ron M. "Oceanic Processes" . NASA Astrobiology Magazine . http://seis.natsci.csulb.edu/rmorris/oxy/oxy4.html . Retrieved 2007-03-14 .  
  103. ^ Scott, Michon (2006-04-24). "Earth's Big heat Bucket" . NASA Earth Observatory . http://earthobservatory.nasa.gov/Study/HeatBucket/ . Retrieved 2007-03-14 .  
  104. ^ Sample, Sharron (2005-06-21). "Sea Surface Temperature" . NASA . http://science.hq.nasa.gov/oceans/physical/SST.html . Retrieved 2007-04-21 .  
  105. ^ Geerts, B.; Linacre, E. (November 1997). "The height of the tropopause" . Resources in Atmospheric Sciences . University of Wyoming . http://www-das.uwyo.edu/~geerts/cwx/notes/chap01/tropo.html . Retrieved 2006-08-10 .  
  106. ^ a b Staff (2003-10-08). "Earth's Atmosphere" . NASA . http://www.nasa.gov/audience/forstudents/9-12/features/912_liftoff_atm.html . Retrieved 2007-03-21 .  
  107. ^ a b Moran, Joseph M. (2005). "Weather" . World Book Online Reference Center . NASA/World Book, Inc . http://www.nasa.gov/worldbook/weather_worldbook.html . Retrieved 2007-03-17 .  
  108. ^ a b Berger, Wolfgang H. (2002). "The Earth's Climate System" . University of California, San Diego . http://earthguide.ucsd.edu/virtualmuseum/climatechange1/cc1syllabus.shtml . Retrieved 2007-03-24 .  
  109. ^ Rahmstorf, Stefan (2003). "The Thermohaline Ocean Circulation" . Potsdam Institute for Climate Impact Research . http://www.pik-potsdam.de/~stefan/thc_fact_sheet.html . Retrieved 2007-04-21 .  
  110. ^ Various (1997-07-21). "The Hydrologic Cycle" . University of Illinois . http://ww2010.atmos.uiuc.edu/(Gh)/guides/mtr/hyd/home.rxml . Retrieved 2007-03-24 .  
  111. ^ Sadava, David E.; Heller, H. Craig; Orians, Gordon H. (2006). Life, the Science of Biology (8th ed.). MacMillan. σ 1114. ISBN 0716776715 .  
  112. ^ Staff. "Climate Zones" . UK Department for Environment, Food and Rural Affairs . http://www.ace.mmu.ac.uk/eae/Climate/Older/Climate_Zones.html . Retrieved 2007-03-24 .  
  113. ^ Staff (2004). "Stratosphere and Weather; Discovery of the Stratosphere" . Science Week . http://scienceweek.com/2004/rmps-23.htm . Retrieved 2007-03-14 .  
  114. ^ de Córdoba, S. Sanz Fernández (2004-06-21). "100 km. Altitude Boundary for Astronautics" . Fédération Aéronautique Internationale . http://www.un.org/members/list.shtml . Retrieved 2007-04-21 .  
  115. ^ Liu, SC; Donahue, TM (1974). "The Aeronomy of Hydrogen in the Atmosphere of the Earth" . Journal of Atmospheric Sciences 31 (4): 1118–1136. doi : 10.1175/1520-0469(1974)031<1118:TAOHIT>2.0.CO;2 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1974JAtS...31.1118L . Retrieved 2007-03-02 .  
  116. ^ Catling, David C.; Zahnle, Kevin J.; McKay, Christopher P. (2001). "Biogenic Methane, Hydrogen Escape, and the Irreversible Oxidation of Early Earth" . Science 293 (5531): 839–843. doi : 10.1126/science.1061976 . PMID 11486082 . http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/293/5531/839 .  
  117. ^ Abedon, Stephen T. (1997-03-31). "History of Earth" . Ohio State University . http://www.mansfield.ohio-state.edu/~sabedon/biol1010.htm . Retrieved 2007-03-19 .  
  118. ^ Hunten, DM; Donahue, T. M (1976). "Hydrogen loss from the terrestrial planets" . Annual review of earth and planetary sciences 4 : 265–292. doi : 10.1146/annurev.ea.04.050176.001405 . http://adsabs.harvard.edu/abs/1976AREPS...4..265H . Retrieved 2008-11-07 .  
  119. ^ Lang, Kenneth R. (2003). The Cambridge guide to the solar system . Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ. σ 92. ISBN 0521813069 .  
  120. ^ Fitzpatrick, Richard (2006-02-16). "MHD dynamo theory" . NASA WMAP . http://farside.ph.utexas.edu/teaching/plasma/lectures/node69.html . Retrieved 2007-02-27 .  
  121. ^ Campbell, Wallace Hall (2003). Introduction to Geomagnetic Fields . New York: Cambridge University Press. σ 57. ISBN 0521822068 .  
  122. ^ Stern, David P. (2005-07-08). "Exploration of the Earth's Magnetosphere" . NASA . http://www-spof.gsfc.nasa.gov/Education/wmap.html . Retrieved 2007-03-21 .  
  123. ^ McCarthy, Dennis D.; Hackman, Christine; Nelson, Robert A. (November 2008). "The Physical Basis of the Leap Second". The Astronomical Journal 136 (5): 1906–1908. doi : 10.1088/0004-6256/136/5/1906 . Bibcode : 2008AJ....136.1906M .  
  124. ^ "Leap seconds" . Time Service Department, USNO . http://tycho.usno.navy.mil/leapsec.html . Retrieved 2008-09-23 .  
  125. ^ http://maia.usno.navy.mil/ser7/ser7.dat
  126. ^ Seidelmann, P. Kenneth (1992). Explanatory Supplement to the Astronomical Almanac . Mill Valley, CA: University Science Books. σ 48. ISBN 0-935702-68-7 .  
  127. ^ Staff. "IERS Excess of the duration of the day to 86400s ... since 1623" . International Earth Rotation and Reference Systems Service (IERS) . http://hpiers.obspm.fr/eop-pc/earthor/ut1lod/lod-1623.html . Retrieved 2008-09-23 .   —Graph at end.
  128. ^ Staff. "IERS Variations in the duration of the day 1962–2005" . International Earth Rotation and Reference Systems Service (IERS). Archived from the original on 2007-08-13 . http://web.archive.org/web/20070813203913/http://hpiers.obspm.fr/eop-pc/earthor/ut1lod/figure3.html . Retrieved 2008-09-23 .  
  129. ^ Zeilik, M.; Gregory, SA (1998). Introductory Astronomy & Astrophysics (4th ed.). Saunders College Publishing. σ 56. ISBN 0030062284 .  
  130. ^ a b Williams, David R. (2006-02-10). "Planetary Fact Sheets" . NASA . http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/planetfact.html . Retrieved 2008-09-28 .   —See the apparent diameters on the Sun and Moon pages.
  131. ^ Williams, David R. (2004-09-01). "Moon Fact Sheet" . NASA . http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/factsheet/moonfact.html . Retrieved 2007-03-21 .  
  132. ^ Vázquez, M.; Montañés Rodríguez, P.; Palle, E. (2006). "The Earth as an Object of Astrophysical Interest in the Search for Extrasolar Planets" (PDF). Instituto de Astrofísica de Canarias . http://www.iac.es/folleto/research/preprints/files/PP06024.pdf . Retrieved 2007-03-21 .  
  133. ^ Astrophysicist team (2005-12-01). "Earth's location in the Milky Way" . NASA . http://imagine.gsfc.nasa.gov/docs/ask_astro/answers/030827a.html . Retrieved 2008-06-11 .  
  134. ^ Bromberg, Irv (2008-05-01). "The Lengths of the Seasons (on Earth)" . University of Toronto . http://www.sym454.org/seasons/ . Retrieved 2008-11-08 .  
  135. ^ Lin, Haosheng (2006). "Animation of precession of moon orbit" . Survey of Astronomy AST110-6 . University of Hawaii at Manoa . http://www.ifa.hawaii.edu/users/lin/ast110-6/applets/precession_of_moon_orbit.htm . Retrieved 2010-09-10 .  
  136. ^ Fisher, Rick (1996-02-05). "Earth Rotation and Equatorial Coordinates" . National Radio Astronomy Observatory . http://www.cv.nrao.edu/~rfisher/Ephemerides/earth_rot.html . Retrieved 2007-03-21 .  
  137. ^ Williams, Jack (2005-12-20). "Earth's tilt creates seasons" . USAToday . http://www.usatoday.com/weather/tg/wseason/wseason.htm . Retrieved 2007-03-17 .  
  138. ^ Espenak, F.; Meeus, J. (2007-02-07). "Secular acceleration of the Moon" . NASA . http://sunearth.gsfc.nasa.gov/eclipse/SEcat5/secular.html . Retrieved 2007-04-20 .  
  139. ^ Poropudas, Hannu KJ (1991-12-16). "Using Coral as a Clock" . Skeptic Tank . http://www.skepticfiles.org/origins/coralclo.htm . Retrieved 2007-04-20 .  
  140. ^ Laskar, J.; Robutel, P.; Joutel, F.; Gastineau, M.; Correia, ACM; Levrard, B. (2004). "A long-term numerical solution for the insolation quantities of the Earth" . Astronomy and Astrophysics 428 : 261–285. doi : 10.1051/0004-6361:20041335 . http://adsabs.harvard.edu/abs/2004A&A...428..261L . Retrieved 2007-03-31 .  
  141. ^ Murray, N.; Holman, M (2001). "The role of chaotic resonances in the solar system" . Nature 410 (6830): 773–779. doi : 10.1038/35071000 . PMID 11298438 . http://arxiv.org/abs/astro-ph/0111602v1 . Retrieved 2008-08-05 .  
  142. ^ Canup, R.; Asphaug, E. (2001). "Origin of the Moon in a giant impact near the end of the Earth's formation". Nature 412 (6848): 708–712. doi : 10.1038/35089010 . PMID 11507633 .  
  143. ^ Whitehouse, David (2002-10-21). "Earth's little brother found" . BBC News . http://news.bbc.co.uk/1/hi/sci/tech/2347663.stm . Retrieved 2007-03-31 .  
  144. ^ Staff (September 2003). "Astrobiology Roadmap" . NASA, Lockheed Martin . http://astrobiology.arc.nasa.gov/roadmap/g1.html . Retrieved 2007-03-10 .  
  145. ^ Dole, Stephen H. (1970). Habitable Planets for Man (2nd ed.). American Elsevier Publishing Co. ISBN 0-444-00092-5 . http://www.rand.org/pubs/reports/R414/ . Retrieved 2007-03-11 .  
  146. ^ Hillebrand, Helmut (2004). "On the Generality of the Latitudinal Gradient". American Naturalist 163 (2): 192–211. doi : 10.1086/381004 . PMID 14970922 .  
  147. ^ Staff (2006-11-24). "Mineral Genesis: How do minerals form?" . Non-vertebrate Paleontology Laboratory, Texas Memorial Museum . http://www.utexas.edu/tmm/npl/mineralogy/mineral_genesis/ . Retrieved 2007-04-01 .  
  148. ^ Rona, Peter A. (2003). "Resources of the Sea Floor" . Science 299 (5607): 673–674. doi : 10.1126/science.1080679 . PMID 12560541 . http://www.sciencemag.org/cgi/content/full/299/5607/673?ijkey=AHVbRrqUsmdHY&keytype=ref&siteid=sci . Retrieved 2007-02-04 .  
  149. ^ Staff (2007-02-02). "Evidence is now 'unequivocal' that humans are causing global warming – UN report" . United Nations . http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=21429&Cr=climate&Cr1=change . Retrieved 2007-03-07 .  
  150. ^ United States Census Bureau (2008-01-07). "World POP Clock Projection" . United States Census Bureau International Database . http://www.census.gov/ipc/www/popclockworld.html . Retrieved 2008-01-07 .  
  151. ^ Staff. "World Population Prospects: The 2006 Revision" . United Nations . http://www.un.org/esa/population/publications/wpp2006/wpp2006.htm . Retrieved 2007-03-07 .  
  152. ^ Staff (2007). "Human Population: Fundamentals of Growth: Growth" . Population Reference Bureau . http://www.prb.org/Educators/TeachersGuides/HumanPopulation/PopulationGrowth/QuestionAnswer.aspx . Retrieved 2007-03-31 .  
  153. ^ Peel, MC; Finlayson, BL; McMahon, TA (2007). "Updated world map of the Köppen-Geiger climate classification" . Hydrology and Earth System Sciences Discussions 4 : 439–473. doi : 10.5194/hessd-4-439-2007 . http://www.hydrol-earth-syst-sci-discuss.net/4/439/2007/hessd-4-439-2007.html . Retrieved 2007-03-31 .  
  154. ^ Staff. "Themes & Issues" . Secretariat of the Convention on Biological Diversity . http://www.biodiv.org/programmes/default.shtml . Retrieved 2007-03-29 .  
  155. ^ Staff (2006-08-15). "Canadian Forces Station (CFS) Alert" . Information Management Group . http://www.tscm.com/alert.html . Retrieved 2007-03-31 .  
  156. ^ Kennedy, Paul (1989). The Rise and Fall of the Great Powers (1st ed.). Vintage. ISBN 0679720197 .  
  157. ^ "UN Charter Index" . United Nations . http://www.un.org/aboutun/charter/ . Ανακτήθηκε 23/12/2008.  
  158. ^ Staff. "International Law" . United Nations . http://www.un.org/law/ . Retrieved 2007-03-27 .  
  159. ^ Kuhn, Betsy (2006). The race for space: the United States and the Soviet Union compete for the new frontier . Twenty-First Century Books. σ 34. ISBN 0822559846 .  
  160. ^ Ellis, Lee (2004). Who's who of NASA Astronauts . Americana Group Publishing. ISBN 0966796144 .  
  161. ^ Shayler, David; Vis, Bert (2005). Russia's Cosmonauts: Inside the Yuri Gagarin Training Center . Birkhäuser. ISBN 0387218947 .  
  162. ^ Wade, Mark (2008-06-30). "Astronaut Statistics" . Encyclopedia Astronautica . http://www.astronautix.com/articles/aststics.htm . Ανακτήθηκε 23/12/2008.  
  163. ^ "Reference Guide to the International Space Station" . NASA. 2007-01-16 . http://www.nasa.gov/mission_pages/station/news/ISS_Reference_Guide.html . Ανακτήθηκε 23/12/2008.  
  164. ^ Cramb, Auslan (2007-10-28). "Nasa's Discovery extends space station" . Telegraph . http://www.telegraph.co.uk/earth/earthnews/3311903/Nasas-Discovery-extends-space-station.html .  
  165. ^ Random House Unabridged Dictionary . Random House. July 2005. ISBN 0-375-42599-3 .  
  166. ^ Liungman, Carl G. (2004). "Group 29: Multi-axes symmetric, both soft and straight-lined, closed signs with crossing lines". Symbols – Encyclopedia of Western Signs and Ideograms . New York: Ionfox AB. pp. 281–282. ISBN 91-972705-0-4 .  
  167. ^ Arnett, Bill (July 16, 2006). "Earth" . The Nine Planets, A Multimedia Tour of the Solar System: one star, eight planets, and more . http://nineplanets.org/earth.html . Retrieved 2010-03-09 .  
  168. ^ Dutch, SI (2002). "Religion as belief versus religion as fact" (PDF). Journal of Geoscience Education 50 (2): 137–144 . http://nagt.org/files/nagt/jge/abstracts/Dutch_v50n2p137.pdf . Retrieved 2008-04-28 .  
  169. ^ Edis, Taner (2003) (PDF). A World Designed by God: Science and Creationism in Contemporary Islam . Amherst: Prometheus. ISBN 1-59102-064-6 . http://www2.truman.edu/~edis/writings/articles/CFI-2001.pdf . Retrieved 2008-04-28 .  
  170. ^ Ross, MR (2005). "Who Believes What? Clearing up Confusion over Intelligent Design and Young-Earth Creationism" (PDF). Journal of Geoscience Education 53 (3): 319 . http://www.nagt.org/files/nagt/jge/abstracts/Ross_v53n3p319.pdf . Retrieved 2008-04-28 .  
  171. ^ Pennock, RT (2003). "Creationism and intelligent design". Annual Review of Genomics Human Genetics 4 : 143–63. doi : 10.1146/annurev.genom.4.070802.110400 . PMID 14527300 .  
  172. ^ Science, Evolution, and Creationism . Washington, DC: National Academies Press. 2008. ISBN 0-309-10586-2 . http://books.nap.edu/openbook.php?record_id=11876&page=R1 .  
  173. ^ Colburn,, A.; Henriques, Laura (2006). "Clergy views on evolution, creationism, science, and religion". Journal of Research in Science Teaching 43 (4): 419–442. doi : 10.1002/tea.20109 .  
  174. ^ Frye, Roland Mushat (1983). Is God a Creationist? The Religious Case Against Creation-Science . Scribner's. ISBN 0-68417-993-8 .  
  175. ^ Gould, SJ (1997). "Nonoverlapping magisteria" (PDF). Natural History 106 (2): 16–22 . http://www.jbburnett.com/resources/gould_nonoverlapping.pdf . Retrieved 2008-04-28 .  
  176. ^ Russell, Jeffrey B. "The Myth of the Flat Earth" . American Scientific Affiliation . http://www.asa3.org/ASA/topics/history/1997Russell.html . Retrieved 2007-03-14 .   ; but see also Cosmas Indicopleustes .
  177. ^ Jacobs, James Q. (1998-02-01). "Archaeogeodesy, a Key to Prehistory" . http://www.jqjacobs.net/astro/aegeo.html . Retrieved 2007-04-21 .  
  178. ^ Fuller, R. Buckminster (1963). Operating Manual for Spaceship Earth (First ed.). New York: EP Dutton & Co. ISBN 0-525-47433-1 . http://www.futurehi.net/docs/OperatingManual.html . Retrieved 2007-04-21 .  
  179. ^ Lovelock, James E. (1979). Gaia: A New Look at Life on Earth (First ed.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-286030-5 .  
  180. ^ For example: McMichael, Anthony J. (1993). Planetary Overload: Global Environmental Change and the Health of the Human Species . Cambridge University Press. ISBN 0521457599 .  

Περαιτέρω ανάγνωση

Εξωτερικές συνδέσεις

Find more about Earth on Wikipedia's sister projects :
Definitions from Wiktionary
Images and media from Commons
Learning resources from Wikiversity
News stories from Wikinews
Quotations from Wikiquote
Source texts from Wikisource
Textbooks from Wikibooks
v · d · e The Solar System
The SunMercuryVenusThe MoonEarthMarsPhobos and DeimosCeresThe main asteroid beltJupiterMoons of JupiterRings of JupiterSaturnMoons of SaturnRings of SaturnUranusMoons of UranusRings of UranusNeptuneMoons of NeptuneRings of NeptunePlutoMoons of PlutoHaumeaMoons of HaumeaMakemakeThe Kuiper BeltErisDysnomiaThe Scattered DiscThe Hills CloudThe Oort CloudSolar System Template Final.png
The Sun · Mercury · Venus · Earth · Mars · Ceres · Jupiter · Saturn · Uranus · Neptune · Pluto · Haumea · Makemake · Eris
Related articles: astronomical object , star , planet , dwarf planet , small body and planetary system
See also the Solar System's list of objects , sorted by size , the list of minor planets , or the Solar System Portal
v · d · e Earth -related topics
Ιστορία
Γεωγραφία
and geology
Art and
civilization
Οικολογία
In fiction
Teleology
Imaging
Earth sciences portal · Solar System portal
v · d · e Earth's location in the universe
Each arrow should be read as "within" or "part of".
v · d · e The Dynamic Earth
Ήπειροι
Oceans
Dynamic Earth
Φυσικό Περιβάλλον
Σχετικά άρθρα
Category · Portal
v · d · e Elements of nature
Universe
Space · Time · Matter · Energy
Earth
Weather
Περιβάλλον
Life
Category · Portal

Retrieved from " http://en.wikipedia.org/wiki/Earth "
Προσωπικά εργαλεία
Παραλλαγές
    Δράσεις
      Πλοήγηση
      Αλληλεπίδρασης
      Εργαλειοθήκη
      Εκτύπωση / εξαγωγή
      Γλώσσες

      mk.gd - Translate webpages in real-time

      View this page in: Afrikaans, Albanian, Arabic, Belarusian, Bulgarian, Catalan, Chinese (Simp), Chinese (Trad), Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, Estonian, Filipino, Finnish, French, Galician, German, Greek, Hebrew, Hindi, Hungarian, Icelandic, Indonesian, Irish, Italian, Japanese, Korean, Latvian, Lithuanian, Macedonian, Malay, Maltese, Norwegian, Persian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Slovak, Slovenian, Spanish, Swahili, Swedish, Thai, Turkish, Ukrainian, Vietnamese, Welsh, Yiddish

      Content and any subsequent copyrights are upheld by the third-party